อุปกรณ์แสดงผลของคอมพิวเตอร์

อุปกรณ์แสดงผล (Output) ของเครื่องคอมพิวเตอร์ก็คือส่วนที่ใช้แสดง หรือส่งข้อมูลที่ได้จากการประมวลผลมาจากซีพียูให้กับผู้ใช้ได้รับทราบ ไม่ว่าจะ
เป็นทางการมองเห็น หรือส่งเสียงออกมา ได้แก่ จอภาพ (แสดงภาพหรือข้อความ) ลำโพง (ส่งเสียง) และเครื่องพิมพ์ ซึ่งในบทนี้จะขอกล่าวถึงรายละเอียดของ
อุปกรณ์ต่าง ๆ ในส่วนนี้ ดังต่อไปนี้
1) การ์ดแสดงผล (Video Card) : การ์ดแสดงผลทำหน้าที่แปลงสัญญาณที่เป็นดิจิตอล ให้เปลี่ยนเป็นสัญญาณภาพ และแสดงผลผ่านทางหน้าจอ
คอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นตัวกำหนดคุณภาพของการแสดงผล
2) จอภาพ หรือมอนิเตอร์ (Monitor) : จอภาพเป็นส่วนที่คอมพิวเตอร์ใช้แสดงผลต่อผู้ใช้ปัจจุบันยังมีการใช้จอแบบหลอดภาพ หรือที่เรียกว่า CRT
(Cathode Ray Tube) ส่วนจอของเครื่องโน๊ตบุ๊ก และคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่ ๆ จะใช้จอแบบผลึกเหลว LCD (Liquide Crystal Display)
3) การ์ดเสียง (Sound Card) : การ์ดเสียงทำหน้าที่แปลงสัญญาณดิจิตอล เป็นสัญญาณเสียงออกทางลำโพง รวมทั้งยังสามารถบันทึกเสียง ผสมเสียง
ได้ด้วย
4) ลำโพง (Speaker) : ลำโพงทำหน้าที่แสดงผลทางด้านเสียงออกมาแก่ผู้ใช้ โดยทำงานร่วมกับการ์ดเสียง ซึ่งรับข้อมูลที่เป็นดิจิตอล และแปลงออกมา
เป็นสัญญาณเสียง
5) เครื่องพิมพ์ (Printer) : เครื่องพิมพ์เป็นอุปกรณ์สำหรับพิมพ์ข้อมูล (input) จากเครื่องคอมพิวเตอร์ออกมาเป็นสิ่งพิมพ์ (output) หรือกระดาษแบบต่าง ๆ
โดยเครื่องพิมพ์แบ่งได้เป็น 3 ประเภท คือ เครื่องพิมพ์ Dot Matrix, เครื่องพิมพ์ Inkjet และเครื่องพิมพ์ Laser

1. ชิปประมวลผลกราฟิก
ชิปประมวลผลกราฟิก (Graphics Processing Unit-GPU) เรียกสั้นๆ ว่า ชิปกราฟิก เป็นไมโครโปรเซสเซอร์ที่ทำหน้าที่ประมวลผลภาพที่จะนำมาแสดง
บนจอภาพ ยิ่งชิปประมวลผลกราฟิกนี้มีประสิทธิภาพดีมากก็จะทำให้สามารถแสดงผลภาพที่ซับซ้อนได้ เช่น ภาพกราฟิก 3 มิติ ซึ่เราจะพบได้ในเกมต่าง ๆ เป็นต้น

1.1 ประเภทของชิปประมวลผลในปัจจุบัน
เราแบ่งชิปประมว่ลผลที่ใช้งานอยู่บนเครื่องคอมพิวเตอร์ทั่วไปในปัจจุบันออกเป็น 2 ประเภท คือ แบบ Integrated และแบบ Dedicated ซึ่งมีข้อดีข้อเสีย
ดังนี้

ชิปประมวลผลกราฟิกแบบ Integrated
ชิปกราฟิกบางประเภทจะถูกรวมเข้าไว้ในเมนบอร์ดของเครือ่ง (Integrated) หรือที่เรียกว่าชิปกราฟิกแบบOn-Boardซึ่งมัุกจะไม่มีหน่วยความจำ VRAM
(หน่วยความจำเฉพาะสำหรับใช้ในการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับแสดงผล) แยกออกมา แต่จะดึงหน่วยความจำระบบที่เป็น RAM มาใช้ข้อดีของชิปประมวลผล
กราฟิกแบบนี้คือ สามารถทำงานได้ดีและมีราคาไม่สูงมากนัก แต่ชิปกราฟิกแบบ Integrated นั้นจะมีประสิทธิภาพการทำงานไม่สูงนัก จึงทำให้เล่นเกม
ได้ไม่ดีสักเท่าไร (เพราะ RAM ทำงานช้ากว่า VRAM พอสมควร ดังนั้นการแชร์แบบนี้จึงมีประสิทธิภาพสู้มี VRAM แยกออกมาไม่ได้)


ชิปประมวลผลกราฟิกแบบ Dedicated
ในปัจจุบันสำหรับผู้ใช้งานคอมพิวเตอร์ที่ต้องการประสิทธิภาพการแสดงผลสูง จะซื้อการ์ดแสดงผลที่ติดตั้งชิปประมวลผลไว้บนตัวการ์ดมาติดตั้งเพิ่มบน
สล็อตบนเมนบอร์ด เช่น สล็อต AGP หรือสล็อตรุ่นใหม่ ๆ อย่าง PCIx (PCI Express) เป็นต้น ซึ่งจะมีหน่วยความจำ VRAM แยกออกมา (ยกเว้นบางรุ่น
ที่มีราคาถูกก็อาจดึงหน่วยความจำ RAM ของเครื่องมาใช้) ข้อดีของชิปประมวลผลกราฟิกแบบนี้คือมีประสิทธิภาพการทำงานที่สูง และสามารถอัพเกรด
หรือเปลี่ยนการ์ดตัวใหม่มาใช้่งานได้ทันทีสำหรับการใช้งานโปรแกรมหรือระบบปฏิบัติการรุ่นใหม่ ๆ อย่าง Windows Vista ซึ่งมักต้องการประสิทธิภาพ
ในการแสดงผลสูง






ชิปประมวลผลกราฟิกแบบ Dedicated ก็คือการซื้อการ์ดแสดงผลมาติดตั้งเพิ่มลงบนสล็อตบน
เมนบอร์ดนั่นเอง


1.2 ส่วนประกอบของการ์ดแสดงผล
สำหรับชิปแสดงผลแบบ Dedicated จะติดตั้งอยู่บนตัวของการ์ดแสดงผล (Graphic Card หรือ Display Card) และนำไปติดตั้งบนสล็อตเชื่อมต่อบน
เมนบอร์ดอีกทีหนึ่งสำหรับส่วนประกอบต่างๆที่สำคัญบนตัวการ์ดแสดงผลก็คือ ชิปประมวลผลกราฟิก แรมบนตัวการ์ด พอร์ตเชื่อมต่อสายสัญญาณกับจอภาพ และ
อินเทอร์เฟสของการ์ด ดังรูป



โดยส่วนประกอบของการ์ดแสดงผลนั้น มีรายละเอียดดังต่อไปนี้


ส่วนประกอบ คำอธิบาย
อินเทอร์เฟสเชื่อมต่อ เป็นส่วนที่ใช้เชื่อมต่อกับเมนบอร์ด ซึ่งแต่เดิมจะใช้การติดตั้งลงบนสล็อตแบบ PCI แต่ปัจจุบันหันมาใช้สล็อตแบบ AGP (มาตรฐาน
2x, 4x และ 8x) และ PCI Express เพื่อการทำงานที่รวดเร็ว และมีคุณภาพดีขึ้น

ชิปกราฟิก เป็นชิปควบคุมหลักในการประมวลผลข้อมูลด้านกราฟิก และนำมาแสดงออกจากจอภาพ ซึ่งช่วยลดภาวะการทำงานของซีพียูลง
ปัจจุบันมีการพัฒนาเทคโนโลยีที่ใช้กับชิปกราฟิกอย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดคุณภาพในการแสดงผลที่เพิ่มสูงขึ้น เช่น ชิป GeForce 8,
ATi Radeon 9800 เป็นต้น

แรม เป็นหน่วยความจำสำหรับการ์ดแสดงผลโดยเฉพาะ โดยทำงานร่วมกับชิปกราฟิกแบบเดียวกับแรมบนเครื่องที่ทำงานร่วมกับซีพียู
ทำให้การแสดงผลมีประสิทธิภาพสูงขึ้นสิ่งที่ควรพิจารณาสำหรับแรมก็คือ ชนิดและขนาดของแรมบนการ์ด

ส่วนเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ สำหรับส่วนนี้เป็นช่องเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่างๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับรุ่นของการ์ดว่าสนับสนุนคุณสมบัติแบบใดบ้างที่มีแน่ ๆ ก็คือ พอร์ต VGA
หรือ DVI สำหรับต่อกับจอภาพ



นอกจากนั้นการ์ดบางรุ่นยังมีช่องต่อต่าง ๆ ต่อไปนี้เพิ่มด้วย




คอมพิวเตอร์ตรุ่นประหยัดในปัจจุบัน มักจะมีชิปสำหรับแสดงผลติดตั้งมาพร้อมกับเมนบอร์ดหรือเรียกว่า Video on Board อยู่แล้ว ซึ่งส่วนเชื่อมต่อต่าง ๆ ที่
ออกมาทางด้านหลังเมนบอร์ดก็จะมีเพียงพอร์ต VGA สำหรับต่อเข้ากับสายสัญญาณจากจอภาพเท่านั้น

1.3 คุณสมบัติของการ์ดแสดงผล
นอกจากการพิจารณาตัวชิปบนการ์ดแล้ว ในการเลือกการ์ดแสดงผลมาใช้งานยังมีปัจจัยสำคัญอื่น ๆ ที่ต้องนำมาพิจารณาประกอบกันด้วย เพื่อให้ได้การ์ดที่
มีประสิทธิภาพตรงกับงานที่ทำอยู่ด้วย เช่น มาตรฐานการเชื่อมต่อ ชนิดและขนาดของแรมบนการ์ด เป็นต้น

1.3.1 มาตรฐานการเชื่อมต่อ
สำหรับชิปกราฟิกรุ่นใหม่ได้ถูกปรับให้มีมาตรฐานการเชื่อมต่อเป็น PCI Express แทบทุกรุ่นแล้ว ซึ่งเมนบอร์ดรุ่นใหม่ในปัจจุบันก็มีสล็อต PCI Express
มาให้ด้วยอยู่แล้ว สำหรับมาตรฐานรุ่นเก่าที่ได้รับความนิยมมายาวนาน และยังคงมีใช้งานอยู่บ้างในปัจจุบันได้แก่ AGP (Afccelerated Graphics Port)


มาตรฐาน AGP 8x AGP 8x เป็นมาตรฐานการเชื่อมต่อที่สามารถทำงานได้ที่ความเร็วสูงสุด 2 GB/s เมนบอร์ดในปัจจุบันอาจยังคงมีมาตรฐาน
เชื่อม ต่อนี้อยู่โดยการ์ดหลาย ๆ รุ่น เช่น ของ WinFast ที่ใช้ชิปกราฟิก GeForce FX5800 หรือการ์ดของ Gigabyte ที่ใช้
ชิปกราฟิก ATi Radeon 9000 Pro ก็ยังคงมีรุ่นรองรับมาตรฐาน AGP 8x อยู่ด้วย



มาตรฐาน PCI Express X16 เป็นมาตรฐานที่มีใช้งานมากที่สุดในปัจจุบัน โดยรับ/ส่งข้อมูลได้ที่ความเร็วเป็น 2 เท่าของ AGP 2x โดยใช้ความกว้างบัส
32 บิต(4 Bytes) สามารถส่งข้อมูลได้ 4 ครั้งใน 1 สัญญาณความถี่ ดังนั้นความถี่ในการส่งข้อมูลจะเท่ากับ 266 MHz นั่นคื่อ
ความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงสุดจะเป็น 266 MHz x 4 Bytes = 1064 MB/s หรือ 1 GB/s




ตารางต่อไปนี้แสดงการเปรียบเทียบอัตราเร็วในการรับ/ส่งข้อมูลของมาตรฐานการเชื่อมต่อที่มีใช้งานในปัจจุบันคือ PCIx x1, PCIx x16 และ AGP รุ่นต่างๆ

ตารางเปรียบเทียบระบบบัสแบบ PCI Express และ AGP


มาตรฐาน ความถี่ ความเร็วในการับส่งข้อมูล
PCI 33 MHz 133 MB/s
AGP 2x 133 MHz 533 MB/s
AGP 4x 266 MHz 1064 MB/s (1 GB/s)
AGP 8x 533 MHz 2128 MB/s (2 GB/s)
PCIx x1 500 MB/s
PCIx x16 8 GB/s


1.3.2 หน่วยความจำบนการ์ดแสดงผล
การทำงานของการ์ดแสดงผลนั้น มีอยู่ 2 โหมด คือ โหมด Text และโหมด Graphic ซึ่งปัจจุบันในการทำงานบน Windows นั้นเป็นการแสดงผลในแบบ
โหมด Graphic ซึ่งหน่วยความจำบนการ์ดจะคอยรับข้อมูลที่มาจากซีพียู ถ้าหน่วยความจำมากก็จะรับข้อมุลจากซีพียูมาก ช่วยให้การแสดงผลบนจอภาพมีความ
เร็วสูงขึ้น
การพิจารณาหน่วยความจำบนการ์ดแสดงผลนั้น สิ่งที่ควรดูมากที่สุดก็คือเรื่องของประเภทแรม และขนาดแรม แรมที่ใช้บนการ์ดแสดงผลในปัจจุบันมีตั้งแต่ 32-128 MB ซึ่งขนาดของแรมที่มากก็จะช่วยให้คุณภาพการแสดงผลของการ์ดสูงขึ้นตามไปด้วย สำหรับชนิดของหน่วยความจำที่ใช้กันบนการ์ดแสดงผลใน
ปัจจุบันนั้น มีดังต่อไปนี้



แรมชนิด SDRAM เป็นชนิดเดียวกับที่ใช้เป็นหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์นั่นเองมีอัตราการส่งข้อมูลโดยประมาณ 528 MB/s ยังคงมี
การนำมาใช้บนการ์ดแสดงผลในปัจจุบัน


แรมชนิด DDR สามารถทำงานได้เร็วกว่าแรมชนิด SDRAM ถึง 2 เท่าที่ความถี่เดียวกัน


แรมชนิด DDR2 เป็นแรมที่ถูกพัฒนาเพื่อช่วยลดปัญหาคอขวดในการรับ/ส่งข้อมูลระหว่างชิปกราฟิกไปยังหน่วยความจำบัฟเฟอร์ ทำให้
สามารถแสดงผลได้รวดเร็วขึ้น รองรับการทำงานที่ความเร็วมากถึง 1 GHz


แรมชนิด DDR3 พัฒนาขึ้นมาต่อจาก DDR2 และถูกนำมาใช้ร่วมกับชิปแสดงผลรุ่นใหม่ ๆ โดยเพิ่มจำนวนรอบสัญญาณนาฬิกาในการ
ทำงานเพิ่มสูงกว่า DDR2 กว่าเท่าตัวเลยทีเดียว


1.4 ชิปแสดงผลจาก nVIDIA

nVIDIA เป็นบริษัทผู้ผลิตชิปกราฟิกยอดนิยม ซึ่งไม่ได้ผลิตการ์ดเสดงผลโดยตรง แต่ผลิตชิปกราฟิกที่นำไป
ติดตั้งบนการ์ดแสดงผลอีกที เช่น ชิปตระกูล GeForce เป็นต้น



แม้ว่าจะเคยเป็นผุ้นำทางด้านการผลิตชิปกราฟิกมานาน แต่ในปัจจุบันคู่แข่งอย่าง ATi ก็กำลังเริ่มก้าวเข้ามาแย่งตลาดไปพอสมควร โดยชิปกราฟิกรุ่นยอด
นิยม และมีวางจำหน่ายในปัีจจุบัน ซึ่งแบ่งออกเป็นซีรีส์ต่าง ๆ ดังนี้


GeForce 8 Series
nVIDIA เปิดตัวชิปกราฟิกที่ต่อจาก Series 7 คือ Series 8 ภายในปีเดียวกัน (ปลายปี
2006) โดยรองรับการทำงานบน DirectX 10 และ Shader Model 4.0 มาพร้อมสถาปัตยกรรม
ใหม่ที่ทำให้สามารถทำงานบนระ บบการแสดงผลที่มีการประมวลผลสูง โดยมีรุ่นในระดับสูงคือ
GeForce 8800 สำหรับระดับกลางคือ GeForce 8500 และ 8600 และสำหรับรุ่นล่างสุดก็คือ
GeForce 8300 และ 8400

GeForce 8 Series เป็นชิปกราฟิกตัวแรกของทาง nVIDIA ที่รองรับระบบ DirectX 10 และ Shader Model 4.0 เป็นโครงสร้างสถาปัตยกรรมที่ก้าวไป
อีกขั้นหนึ่งสิ่งที่เปลี่ยนแปลงซึ่งเห็นไ้ด้ชัดก็คือจากการแยกการทำงานระหว่างการประมวลผล Pixel Shaders และVertex Shadersในชิปแสดงผลของ nVIDIA

GeForce 7 Series
GeForce 7 Series เปิดตัวเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2006 เป็นชิปกราฟิกรุ่นใหม่ของ
nVIDIA ซึ่งมีประสิทธิภาพสูง สำหรับการแสดงผล 3 มิติที่เฟรมเรตและภาพความละเอียดสูง โดย
มีรุ่นเด่น ๆ เช่น รุ่น GeForce 7950, GeForce 7900, และ GeForce 7800 ที่อยู่ในรุ่นสูงสุด
ของซีรีส์นี้ รุ่นระดับกลางคือ GeForce 7600 และรุ่นระดับล่างอย่าง GeForce 7300 และ
GeForce 7100 โดยใช้ร่วมกับสล็อต PCI Express x16 บนเมนบอร์ด (ไม่มีรุ่นที่ใช้กับสล็อต
AGP)

สำหรับ GeForce 7 Series ถือเป็นชิปกราฟิกประสิทธิภาพสูงโดยมีการนำเทคโนโลยีแบบหลายโปรเซสเซอร์บนชิป ( Multi-processor) มาใช้ด้วย เช่น
ในรุ่น GeForce 7950 GX2 ที่ใช้ชิปโปรเซสเซอร์ 2 ตัวคู่กันเพื่อการแสดงผลวิดีโอความละเอียดสูงสำหรับโฮมเธียร์เตอร์ (High Definition Quality Video)และ
เกมแบบสมจริงในอนาคต (Realistic Gaming)

GeForce 6 Series
GeForce 6 Series เป็นชิปกราฟิกที่เปิดตัวเมื่อปี 2004 โดยสิ่งที่เพิ่มเข้ามาในซีรีส์นี้
คือ การสนับสนุน API ของ Microsoft DirectX 9.0c (Shader Model 3.0) เทคโนโลยี SLI
(Scalable Link Interface) และฟังก์ชั่นการแสดงผล

สำหรับรุ่นต่าง ๆ ของ GeForce 6 Series แบ่งออกไ้ด้เป็น 3 ระดับ คือ GeForce 6200 (รุ่นต่ำสุดในซีรีส์นี้) GeForce 6600 (ระดับกลาง) และ GeForce
6800 (ระดับสูง)

nVIDIA GeForce FX
GeForce FX เป็นชิปกราฟิกรุ่นเก่าของ nVIDIA โดยพัฒนาต่อมาจากรุ่น GeForce 4
และหันมาใช้เทคโนโลยีการผลิตขนาด 0.13 ไมครอนบรรจุทรานซิสเตอร์ไว้ภายในถึง 125 ล้าน
ตัว และเริ่มต้นทำงานที่ความถี่สัญญาณนาฬิกาสูงถึง 500 MHz นอกจากนั้นยังนำแรมชนิด
DDR2 มาใช้สนับสนุนการเชื่อมต่อมาตรฐาน AGP 8x และรองรับ DirectX 9.0b nVIDIA เปิดตัว
GeForce FX สำหรับผู้ใช้ในระดับต่าง ๆ กัน โดย


GeForce FX 5200 และ 5500 สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการการแสดงผลในระดับที่ไม่สูงนัก
GeForce FX 5700 สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการการแสดงผลในระดับปานกลาง
GeForce FX 5900 สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการการแสดงผลในระดับสูง



1.5 ชิปแสดงผลจาก

ATi เป็นบริษัทผู้ผลิตชิปหราฟิกที่มีคุณภาพสูง ที่เป็นคู่แข่งดดยตรงกับค่าย nVIDIA ซึ่งปัจจุบัน
ทางATi ไปจับมือกับผู้ผลิตชิปซีพียูชื่อดังอย่าง AMD และมีการผลิตชิปประมวลผลแบบ Integrated เพื่อทำงานร่วมกับซีพียูจากค่าย AMD ในแบบครบเซตด้วย
สำหรับชิปแสดงผลในปัจจุบันของ ATi ที่รู้จักกันดีคือ ชิปตระกูล Radeon ซึ่งมีทั้งรุ่นสำหรับตลาดระดับบนที่ต้องการคุณภาพการแสดงผลสูง ๆ อย่าง
Radeon 9700, 9700 Pro และ Radeon 9800 สำหรับรุ่น Radeon 9500 เป็นกราฟิกชิปในระดับกลาง ส่วน Radeon 9000 (และรุ่น 9000 Pro) เป็นชิป
กราฟิกราคาประหยัด นอกจากนั้นในปัจจุบันมีการเปิดตัวชิปในตระกูลล่าสุดอย่าง Radeon ตะกูล X1000 ที่มาพร้อมประสิทธิภาพการแสดงผลในระดับสูง โดยรุ่น
Radeon X1950 ที่มีจำนวนทรานซิสเตอร์สูงถึง 384 ล้านตัว พร้อมหน่วยความจำสำหรับกราฟิกการ์ดรุ่นใหม่ GDDR4



ATi Radeon R600 Series
ATi เปิดตัว Radeon R600 Series ไปเมื่อกลางปี 2007 (ชื่อเดิมคือ Radeon HD 2000) โดยมี
การพัฒนาร่วมกับค่ายชิปซีพียูชื่อดังอย่าง AMD เป็นรุ่นที่มีชื่อก้าวข้าม x2000 ขึ้นไป เพื่อรองรับ API ล่าสุด
อย่าง DirectX 10.0 และ Shader Model 4.0 ใช้เทคโนโลยีการผลิต 65 นาโนเมตร สำหรับชิปแสดงผล
ที่ออกมาแล้วคือ Radeon HD 2400 (ระดับล่าง) Radeon HD 2600 (ระดับกลาง) และ Radeon HD
2900 (ระดับสูง)

ATi Radeon R500 Series
ชิป ATi Radeon R500 Series เปิดตัวเมื่อปลายปี 2005 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีการรองรับการ
API DirectX 9.0c และถือเป็นการเปิดตัวชิปในรุ่น Radeon X1000 ขึ้นไปของ ATi (ปัจจุบันมีการเปิดตัว
ในซีรีส์ Radeon R600 ตามมาแล้วเมื่อกลางปี 2007 นี่เอง) ใน ATi Radeon R500 Series นี้ใช้
เทคโนโลยีการผลิตขนาด 90 นาโนเมตร ในบางรุ่นมีการเพิ่มเทคโนโลยี Crossfire ที่ช่วยให้การทำงาน
ของ GPU เสมือนมี 2 ตัว (ดูรายละเอียดเทคโนโลยีนี้ในหัวข้อถัดไป) และในรุ่นสูงสุดของซีรีย์นี้ คือ
Radeon X1950 มีขนาดของ Memory Bandwidth สูงกว่า 50 GB/s เลยทีเดียว
สำหรับการ์ดในซีรีย์นี้แบ่งรุ่นต่าง ๆ ออกเป็น 3 ระดับ คือ ระดับล่าง (Radeon X1300, X1350) ระดับกลาง (Radeon X1600, X1650) และในระดับสูง
(Radeon X1800, X1900, X1950) สำหรับมาตรฐานการเชื่อมต่อจะใช้มาตรฐานการเชื่อมต่อ PCI Express แทบทั้งหมด

ATi Radeon R400 Series
ชิป ATi Radeon R400 Series เปิดตัวเมื่อปี 2004 รองรับ API DirectX 9.0b และ Model Shader 2.0b ใช้เทคโนโลยีในการผลิตที่ 130 นาโนเมตร และหันมาใช้หน่วยความจำแบบ GDDR3 โดย
ทำให้ขนาดของ Memory Bandwidth สูงได้ถึง35 GB/s
สำหรับการ์ดในซีรีส์นี้ยังแบ่งรุ่นต่างๆ ออกเป็น 2 ระดับคือ ระดับกลาง (Radeon X700, X740) และในระดับสูง (Radeon X800, X850) สำหรับมาตรฐาน
การเชื่อมต่อ ยังคงมีทั้งติดตั้งบนสล็อต AGP 8X และรุ่นใหม่ ๆ ที่หันมาใช้การติดตั้งบนสล็อต PCI Express

ATi Radeon R300 Series
ชิป ATi Radeon R300 Series เป็นรุ่นที่ 3 ในตระกูล Radeon เปิดตัวเมื่อปี 2002 รองรับการ
แสดงผล 3 มิติ (Direct3D 9.0 และ OpenGL 2.0) โดยยังคงส่วนการประมวลผลแบบ 2 มิติ และการแสดง
ผลภาพวิดีโอที่มีจากรุ่นก่อนหน้านี้ไว้เช่นเดิม
สำหรับการ์ดในซีรีส์นี้ยังแบ่งรุ่นต่าง ๆ ออกเป็น 3 ระดับ คือ ระดับล่าง (Radeon 9500, X300) ระดับกลาง (Radeon 9500, 9600, X550, X600) และใน
ระดับสูง(Radeon 9700, 9800) สำหรับมาตรฐานการเชื่อมต่อยังคงมีทั้งติดตั้งบนสล็อต AGP 8X และรุ่นใหม่ๆ ที่หันมาใช้มาตรฐานการเชื่อมต่อ PCI Express
ตั้งแต่ปลายปี 2004 เป็นต้นมา


2. จอแสดงผล
จอแสดงผล หรือจอภาพ หรือจอมอนิเตอร์ (Display Monitor) ทำหน้าที่รับข้อมูลต่าง ๆ ที่ส่งมาจากการ์ดแสดงผลเพื่อนำมาแสดงบนจอภาพให้แก่ผู้ใช้ได้
มองเห็น และทำงานด้วยได้ การเลือกใช้จอมอนิเตอร์ที่เหมาะสมกับงานที่ทำ ทั้งชนิดของจอภาพ ขนาดของจอภาพ และอัตราการรีเฟรชภาพถือเป็นสิ่งสำคัญเพื่อ
ให้การใช้งานเครื่องคอมพิวเตอร์ของเราเป็นไปอย่างสะดวกที่สุด

2.1 ประเภทของจอแสดงผล
จอแสดงผล หรือจอมอนิเตอร์ (Monitor) ทำหน้าทีรับข้อมูลต่าง ๆ ที่ส่งมาจากการ์ดแสดงผลเพื่อนำมาแสดงบนจอภาพให้แก่ผู้ใช้ได้มองเห็น และทำงาน
ด้วยได้ การเลือกใช้จอมอนิเตอร์ทีเหมาะสมกับงานที่ทำ ทั้งชนิดของจอภาพ ขนาดของจอภาพ และอัตราการรีเฟรชภาพ ถือเป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้การใช้งานเครื่อง
คอมพิวเตอร์ของเราเป็นไปอย่างสะดวกที่สุด

จอแสดงผลที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนั้น ส่วนใหญ่จะมีอยู่ 2 ประเภทด้วยกัน คือ จอภาพแบบ CRT ที่ใช้การทำงานแบบยิงลำแสดงจากหลอดภาพออกมาแสดง
เป็นภาพ และจอแบบ LCD จอแบนบางที่มีพื้นที่ในการมองมากกว่า ไม่มีหลอกภาพ ทำให้จอมีขนาดบางได้มากกว่า แต่ราคาก็สูงตามไปด้วย

2.1.1 จอแสดงผลแบบ CRT
จอ CRT (Cathode Ray Tube) เป็นจอที่ใช้หลอกภาพยิงแสงและรังสีออกมาแสดงเป็นภาพ จอประเภทนี้ได้รับความนิยมมานาน เพราะมีราคาถูก และมี
ความชัดเจนเพียงพอ แต่ปัญหาของจอภาพแบบ CRT ก็คือ ต้องการพื้นที่ใช้งานค่อนข้างมาก เพราะมีขนาดใหญ่ และปัญหาเกี่ยวกับรังสีจากจอภาพหากมีการใช้
งานติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน (แต่ปัจจุบันก็มีการแก้ไข โดยเพิ่มคุณลักษณะพิเศษเข้าไปเพื่อช่วยให้ถนอมสายตาผู้ใช้มากขึ้น)
จอภาพแบบ CRT นี้ในปัจจุบันยังแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ตามลักษณะของหลอดภาพที่ใช้



จอ CRT แบบธรรมดา
เป็นจอภาพ CRT แบบที่เห็นกันอยู่ทั่วไปในปัจจุบัน มีราคาถูกที่สุด พื้นที่ของหน้าจอ
มีลักษณะโค้งแบน แต่ไม่แบนราบ และมีการปรับหน้าจอให้มีลักษณะ เกือบแบนแบบ
หลอกตา เพื่อให้การมองภาพดูสะดวกมากขึ้น


จอ CRT แบบ Trinitron
จอ CRT แบบ Trinitron พัฒนาโดยบริษัท Sony ซึ่งภาพที่ได้มีความสมจริง สว่าง
และถนอมสายตาของผู้ใช้ได้ดีกว่า หน้าจอมีลักษณะแบนราบ ไม่โค้งมากเหมือนกับ
จอ CRT ปกติ แต่ก็ยังคงมีขนาดใหญ่ เพราะใช้หลอดภาพในการสร้างภาพเหมือนเดิม


2.1.2 จอภาพแบบ LCD
จอภาพ LCD (Liquid Crystal Display) มีลักษณะแบนและบาง พื้นที่ในการมองมากกว่าจอแบบ CRT คือถ้าหากมีขนาด 17 นิ้ว จอ LCD จะให้เราดูภาพ
ได้เกือบเต็มขนาดของจอเลยทีเดียว ที่สำคัญจอแบบ LCD ไม่มีการแผ่รังสีออกมาจึงดูสบายตา สามารถทำงานได้ตลอดทั้งวัน และไม่จำเป็นที่จะต้องไปซื้อพวก
แผ่นกรองรังสีมาใช้ให้ดูเกะกะ อีกทั้งขนาดของจอไม่เทอะทะ จึงประหยัดพื้นที่ในการวางบนโต๊ะทำงาน แต่เสียตรงที่มีราคาสูงกว่า 2 แบบแรก ปัจจุบันผู้ใช้
คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่หันมาใช้จอภาพแบบ LCD กันเกือบหมดแล้ว

<<<ลักษณะของจอภาพแบบ LCD

2.2 องค์ประกอบของจอแสดงผล
ในหัวข้อนี้เราจะมาดูส่วนประกอบที่สำคัญของจอแสดงผล เพื่อใช้พิจารณา/เปรียบเทียบจอแสดงผลแต่ละรุ่นในการเลือกซื้อมาใช้งาน


ขนาดของหน้าจอ หน้าจอแสดงผลของจอมิเตอร์ในปัจจุบันมีให้เราเลือกอยู่หลายขนาดตั้งแต่ 15 นิ้ว จนถึง 22 นิ้ว การเลือกจอแสดงผล
ขนาดใดนั้นก็ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการใช้งานของเรา ถ้าทำงานเกี่ยวกับสิ่งพิมพ์ และกราฟิกก็ควรเลือกจอที่มีขนาด
ใหญ่หน่อยเพื่อเห็นรายละเอียดของภาพชัดเจนขึ้นแต่ขนาดหน้าจอที่ใหญ่กว่า ราคาก็จะสูงตามไปด้วยเช่นกัน

รูปทรงจอแสดงผล ในที่นี้ก็คือเลือกว่าจะซื้อจอ CRT ธรรมดา จอแบน หรือจอ LCD ดีซึ่งคงต้องขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน และ
งบประมาณของเรา จอ CRT แบบธรรมดามีราคาต่ำที่สุด แต่ก็มีข้อเสียที่ขนาดค่อนข้างใหญ่เมื่อเทียบกับจอแบบ LCD ที่มีพื้นที่ในการมองมากกว่า ส่วนจอ CRT แบบจอแบน ก็ถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของผู้ใช้ไม่น้อยเลย

ความละเอียดในการแสดงผล วัดจากความกว้างและความยาวของการแสดงจุดสี (Pixel) บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ยิ่งจำนวนจุดสีมากก็ยิ่งทำให้ภาพ
ที่ได้ดูคมชัดมากยิ่งขึ้น โดยจอภาพในปัจจุบันจะบอกถึงความละเอียดสูงสุดในการแสดงผลที่สามารถแสดงได้ (ขึ้นกับ
ประสิทธิภาพการ์ดแสดงผลด้วย) ซึ่งมีชื่อเรียกต่าง ๆ ดังนี้


รุ่นของจอภาพ ความละเอียดการแสดงผล
VGA (Video Graphics Array) 640 x 480 พิกเซล
SVGA (Super VGA) 800 x 600 พิกเซล
XGA (eXtended Graphics Array) 1024 x 768 พิกเซล
SXGA (Super eXtended Graphics Array) 1280 x 1024 พิกเซล
SXGA Plus 1450 x 1050 พิกเซล
UXGA (Ultra eXtended) 1600 x 1200 พิกเซล


อัตราการรีเฟรช รีเฟรชเรต (Refresh Rate) เป็นจำนวนครั้งที่ภาพแสดงอยู่บนหน้าจอถูกสร้างขึ้นใหม่ใน 1 วินาที โดยมีหน่วยเป็น
เฮิร์ตซ์ (Hz) ในจอภาพแบบ CRT หากอัตรารีเฟรชน้อยเกินไปก็จะเห็นภาพแบบกะพริบ ทำให้ปวดสายตาได้เมื่อต้อง
นั่งทำงานนาน ๆ ส่วนใหญ่อัตราการรีเฟรชของหน้าจอในระดับพื้นฐานจะอยู่ที่ 75 Hz (ครั้งต่อวินาที) สำหรับจอภาพ
แบบ LCD จะไม่กะพริบเหมือนจอ CRT จึงไม่มีปัญหาในส่วนนี้

ระยะห่างระหว่างจุดสี เรียกว่า Dot Pitch คือค่าระยะห่างระหว่างจุดสี ซึ่งค่า Dot Pitch ยิ่งน้อยเพียงใด ก็แสดงว่าภาพที่ได้มีความคมชัดมาก
ขึ้นนั่นเองสำหรับจอแบบ CRTซึ่งมีการแสดงผลแบบ Shadow Mask(แผ่นเหล็กที่เต็มไปด้วยรู ซึ่งลำแสงอิเล็กตรอน
สามสีจะวิ่งผ่านแล้วไปโฟกัสเป็นจุด ๆ หนึ่ง เมื่อหลาย ๆ จุด รวมกัน ก็จะเป็นรูปภาพบนจอ) ตัว Dot Pitch จะหมายถึง
ระยะห่างระหว่างจุดศูนย์กลางของรูบน Shadow Mask รูหนึ่งไปยังอีกจุดศูนย์กลางหนึ่ง


ค่า Dot Pitch จะวัดเป็นหน่วยมิลลิเมตร (mm) สำหรับผุ้ที่วทำงานเกี่ยวกับภาพกราฟิกที่ต้องการความละเอียดสูง คง
ต้องเลือกจอภาพที่มีค่า Dot Pitch น้อยกว่า 0.25 มม. ลงไป สำหรับ Dot Pitch บนจอ LCD จะหมายถึงระยะห่างที่
ได้ของจุดศูนย์กลางของจุดสี หรืออาจแตกต่างกันก็ได้โดยหน้าจอที่มีขนาดใหญ่ก็อาจได้ขนาดของ Dot Pitch ที่มาก
ขึ้น


3. การ์ดเสียง (Sound Card)
ในการออกแบบคอมพิวเตอร์ช่วงแรกนั้นได้ใส่ลำโพงขนาดเล็กเข้าไปเพื่อให้เกิดเสียงแจ้งให้แก่ผู้ใช้ทราบ เช่นเมื่อมีความผิดปกติเกิดขึ้นกับอุปกรณ์ เป็นต้น
แต่ก็ยังมีข้อจำกัดอยู่มากมาย คือ ไม่สามารถปรับความดังของเสียง รวมทั้งโทนของเสียงได้


ต่อมามีการผลิตการ์ดเสียงขึ้น ทำให้สามารถเล่นเสียงจากไฟล์รูปแบบต่าง ๆ ได้
รวมทั้งสามารถบันทึก และสร้างเสียงได้ด้วย ปัจจุบันบนเมนบอร์ดจะมีชิปสำหรับการ
ทำงานด้านเสียงติดตั้งมาด้วย (Sound Card) แต่ถ้าเราต้องการคุณภาพเสียงเพิ่มเติม
ก็สามารถเลือกซื้อการ์ดเสียงคุณภาพดีมาติดตั้งเพิ่มได้


3.1 หน้าที่ของการ์ดเสียง
ความสามารถของการ์ดเสียงนั้น นอกจากจะสามารถสร้างเสียง เช่น เมื่อดูหนัง หรือฟังเพลง ได้แล้ว ยังมีความสามารถด้านอื่น ๆ สำหรับทำงานร่วมกับ
โปรแกรมทางด้านเสียงโดยเฉพาะด้วย ในที่นี้เราสรุปความสามารถโดยรวมของการ์ดเสียงได้ดังนี้


หน้าที่ของการ์ดเสียง คำอธิบาย
แสดงเสียง สร้างสัญญาณเสียงที่ได้จากไฟล์เสียง ภาพยนตร์ หรือโปรแกรมต่าง ๆ และ
แสดงผลออกทางลำโพง

บันทึกเสียง รับสัญญาณเสียงที่เป็นอนาล็อกจากภายนอก โดยผ่านทางไมโครโฟน หรือ
ช่อง Line-in มาแปลงเป็นข้อมูลดิจิตอล และบันทึกเก็บเป็นไฟล์เสียงบน
พีซี

ผสมเสียง เป็นการผสมเสียงจากแหล่งเสียงต่าง ๆ เช่น ไมโครโฟน หรือช่อง Line in
เข้าด้วยกัน

การสร้างเสียง สร้างเสียงดนตรีจากไฟล์ MIDI ด้วยโปรแกรมดนตรีต่างๆ เช่น CakeWalk,
Encore เป็นต้น

เชื่อมต่อกับอุปกรณ์อื่น ๆ สามารถเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ MIDI ต่าง ๆ เช่น คีย์บอร์ด Synthesizer และ
อุปกรณ์สำหรับเล่นเกม Joystick เป็นต้น


3.2 มาตรฐานของการ์ดเสียง
ผุ้บุกเบิกการ์ดเสียงรุ่นแรก ๆ นั้นคือ Creative Labs โดยออกแบบการ์ดเสียงที่เรียกว่า Sound Blaster ซึ่งทำให้การ์ดเสียงรุ่นหลัง ๆ ต้องสนับสนุนการ
ทำงานในแบบของ Sound Blaster นี้ แต่ต่อมามาตรฐานนี้ก็หมดความสำคัญลงไป เพราะการ์ดเสียงรุ่นใหม่ต้องทำงานได้กับซอฟต์แวร์ด้านเสียงใน Windows
นอกจากนั้นยังมีการเปลี่ยนแปลงการเชื่อมต่อจากบัสแบบ ISA มาเป็น PCI ซึ่งสามารถรับส่งข้อมุลได้เร็วกว่าทำให้เกิดคุณภาพของเสียงมากขึ้น เช่น เสียง
ที่เป็น 3 มิติ และเอฟเฟ็คต่าง ๆ เป็นต้น


การ์ดเสียงแบบติดตั้ง
การ์ดเสียงในรูปแบบนี้ คล้าย ๆ กับการ์ดเสียงชนิดอื่น ๆ นั่นเอง มีบัสสำหรับเสียบเข้ากับช่องสล็อต PCI บนเมนบอร์ด และจะมีส่วนด้านหลัีงของการ์ด
สำหรับต่อกับอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น ลำโพง (ช่อง Line-Out) รับเสียงจากภายนอก (Line-in) และช่องต่อไมโครโฟน (Mic in)


Sound on Board
สำหรับ Sound on Board นั้นเป็นเมนบอร์ดที่มีการติดตั้งชิปสำหรับทำงานด้านเสียงมาด้วยโดยจะมีช่องต่ออุปกร์ต่าง ๆ ออกมาทางด้านหลังของเคส
ไม่ต้องติดตั้งการ์ดเพิ่มเติมก็สามารถใช้ความสามารถทางด้านเสียงได้ สำหรับ Sound on Board ที่เป็นมาตรฐานในปัจจุบัน และมักจะมาพร้อมกับ
เมนบอร์ดของ Intel ได้แก่ AC97 โดย Sound on Board มักจะมีประสิทธิภาพด้านเสียงแค่ระดับปานกลางเท่านั้น หากเราต้องการคุณภาพเสียงเพิ่มขึ้น
ก็สามารถหาการ์ดเสียงดี ๆ มาติดตั้งภายหลังได้

3.3 ส่วนประกอบของการ์ดเสียง
การ์ดเสียงจะประกอบด้วยส่วนประกอบต่าง ๆ ที่ไม่ซับซ้อนมากนัก และจะมีข้อความอธิบายช่องเชื่อมต่อต่าง ๆ บนการ์ดไว้ด้วย ซึ่งในการ์ดแต่ละรุ่นอาจ
เรียงลำดับช่องเชื่อมต่อเหล่านี้ไม่เหมือนกัน โดยส่วนประกอบต่าง ๆ ที่มี ก็เช่น ส่วนที่ใช้เชื่อมต่อกับเมนบอร์ดหรือบัส ช่องไมโครโฟน ช่องรับสัญญาณเสียง และ
ช่องส่งสัญญาณเสียง ดังรูป



4. ลำโพง
ลำโพง (Speaker) เป็นอุปกรณ์แสดงเสียง โดยการแปลงสัญญาณไฟฟ้าที่ได้จากการ์ดเสียงให้เป็นพลังงานเสียงที่ไพเราะ ดังนั้นคุณภาพเสียงที่ได้จะไม่ขึ้น
อยู่กับการ์ดเสียงเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่แท้ที่จริงแล้วการขับพลังเสียงของลำโพงก็มีผลต่อการให้กำเนิดเสียงที่ไพเราะด้วย



ลำโพงแบบฟลูเรนจ์ (Full Range)
ลำโพงที่นิยมซื้อใช้กับคอมพิวเตอร์โดยทั่ว ๆ ไปนั้น จะเป็นลำโพงแบบ
ฟลูเรนจ์ (Full Range) ซึ่งจะตอบสนองต่อความถี่เสียงแบบกว้าง ๆ ซึ่งยัง
ขาดความถี่ในช่วงที่เป็นความถี่ต่ำ และความถี่สูงได้ทั้งหมด จึงไม่สามารถ
ให้เสียงเบส และเสียงแหลมตามต้นกำเนิดเสียงที่เหมือนจริงได้


ลำโพงพร้อม Subwoofer
สำหรับผู้ที่ชอบเสียงเบสนุ่ม ๆ และเสียงแหลมใน ควรเลือกซื้อชุดลำโพงที่
แยกเสียงเบส และเสียงแหลมที่ชัดเจน ซึ่ง Subwoofer จะเป็นการแยก
ลำโพงออกเป็น 3 จุด คือ แยกเป็นเสียงซ้าย-ขวา และลำโพงตัวกลาง
สำหรับแสดงเสียงทุ้ม

> เสียงเบส จะต้องใช้กับลำโพง Sub woofer (ตอบสนองความถี่ต่ำ)
> เสียงแหลม จะต้องใช้กับทวีตเตอร์ (ตอบสนองความถี่สูง)



ชุดลำโพงระบบเสียงรอบทิศทาง
ชุดลำโพงสำหรับโฮมเธียเตอร์ เพื่อให้ได้เสียงแบบรอบทิศทาง (Surround System) ทั้งระบบ DTS และ Dolby Digital Surround โดยมีลำโพง
วางอยู่รอบทิศทางหลาย ๆ จุด โดยภายในชุดลำโพง จะต้องมีชุดขยายเสียง (Amplifier) ที่จะขับพลังเสียงให้กับลำโพง โดยเราสามารถปรับระดับ
ความดังของเสียงได้ที่ Volume และปรับคุณภาพเสียง ทุ้ม กลาง และแหลม เพื่อเพิ่มคุณภาพของเสียงที่ได้อีกด้วย
ปัจจุบันมีลำโพงรุ่นใหม่ ๆ ที่สามารถเชื่อมต่อเข้าทางพอร์ต USB ได้ด้วย โดยไม่ต้องเข้ากับการ์ดเสียงโดยตรง ซึ่งสัญญาณเสียงที่ได้จะเป็น
สัญญาณเสียงที่ได้จะเป็นสัญญาณดิจิตอลที่ยังไม่มีการรบกวนใด ๆ เกิดขึ้น

5. เครื่องพิมพ์
พรินเตอร์ (Printer) หรือเครื่องพิมพ์ เป็นอีกอุปกรณ์หนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน ใช้สำหรับพิมพ์เอกสารต่าง ๆ รวมทั้งภาพกราฟิกสวย ๆ
ภาพที่เราถ่ายจากกล้องดิจิตอล จนกลายเป็นอุปกรณ์ที่คอมพิวเตอร์แทบทุกเครื่องต้องมีติดตั้งไว้ด้วย
สำหรับเครื่องพิมพ์ที่มีใช้งานในปัจจุบันแบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ดังนี้

5.1 ประเภทของเครื่องพิมพ์

5.1.1 เลเซอร์พรินเตอร์ (Laser Printer)

ใช้ลำแสดงเลเซอร์ยิงไปที่ลูกกลิ้งที่ทำจากสารไวแสง ซึ่งจะดูดผง
หมึกมาติดตามเนื้อหาที่สั่งพิมพ์ จากนั้นก็จะถูกรีดด้วยความร้อนไปติดบน
กระดาษ มีความละเอียดมากที่สุด และมีความเร็วสูงสุดในบรรดาเครื่องพิมพ์
ทั้งหมด มี 2 แบบคือ แบบขาว/ดำ และแบบสี แบบขาว/ดำจะมีราคาเริ่มต้น
ไม่กี่พันบาท ส่วนแบบสีจะมีราคาอยู่ที่หลายหมื่นบาท

5.1.2 อิงก์เจ็ตพรินเตอร์ (Inkjet Printer)
พ่นน้ำหมึกเป็นละอองบนกระดาษ มีความละเอียดน้อยกว่าเลเซอร์
ราคาเครื่องจะถูก แต่ราคาหมึกจะแพง และพิมพ์ช้ากว่า เหมาะสำหรับงานสี
อาร์ตเวิร์ก สิ่งพิมพ์ และถ่ายสติ๊กเกอร์ หากจะใช้พิมพ์งานเอกสารสำนักงาน
ทั่วไปที่เป็นสีขาวดำ ราคาหมึกต่อแผ่นจะสูงกว่าเครื่องพิมพ์เลเซอร์ อีกทั้ง
ความละเอียด และความเร็วน้อยกว่ามาก จึงเหมาะนำมาใช้พิมพ์งานสีเป็น
หลัก

5.1.3 ดอตเมทริกซ์พรินเตอร์ (Dot-matrix Printer)
เป็นเครื่องพิมพ์ที่ใช้เข็มพิมพ์ โดยกดลงบนกระดาษผ่านริบบิ้นผ้าหมึก มีความละเอียดต่ำ ราคาหมึกถูก ราคาเครื่องปานกลาง แต่พิมพ์ช้า และมี
เสียงดัง ปัจจุบันจะถูกนำมาใช้พิมพ์งานที่ต้องมีสำเนาหลายชุด


สำหรับความนิยมของผู้ใช้ส่วนใหญ่ จะใช้เครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ตกันอย่างแพร่หลาย เพราะได้งานพิมพ์ที่สวยงาคุณภาพสูง ในราคาที่ไม่แพง ยิ่งเมื่อเปรียบเทียบ
กับข้อด้อยคือเรื่องฟังก์ชั่นการทำงานมีเพียงบางอย่างเท่านั้นที่ไม่สามารถทำได้ อาทิปัญหาในเรื่องของการพิมพ์กระดาษไข กระดาษมัน ซึ่งบริษัทผู้ผลิตกระดาษ
ก็ได้หาวิธีในการแก้ไขโดยผลิตกระดาษที่ใช้กับเครื่องอิงค์เจ็ตโดยเฉพาะ จนแม้แต่แผ่นใสก็สามารถพิมพ์ได้สวยงามทีเดียว ยกเว้นไม่สามารถพิมพ์บนกระดาษ
ก๊อบปี้ได้

5.2 มาตรฐานการเชื่อมต่อเครื่องพิมพ์
เครื่องพิมพ์ส่วนใหญ่ จะเชื่อมต่อเข้ากับเครื่องคอมพิวเตอร์ทางพอร์ตขนาน (Parallel) แต่ในปัจจุบันนี้มีรูปแบบการเชื่อมต่อผ่านพอร์ต USB ให้เลือกด้วย
ซึ่งสามารถส่งผ่านข้อมูลจากเครื่องคอมพิวเตอร์ในการพิมพ์งานได้เร็วกว่า


การเชื่อมต่อของพรินเตอร์เข้าทางพอร์ตขนาน


สายพรินเตอร์ที่ใช้การเชื่อมต่อทางพอร์ต USB

แรม

3. แรม
ในการประมวลผล ซีพียูจะต้องติดต่อกับแรม (RAM : Random Access Memory) ซึ่งเป็นหน่วยความจำสำหรับใช้เก็บพักข้อมูลชั่วคราว ทำจากสารกึ่งตัว
นำที่ต้องใช้แหล่งจ่ายไฟให้อุปกรณ์ทำงาน โดยไม่มีชิ้นส่วนเคลื่อนที่ในขณะอ่านหรือบันทึกข้อมูล รวมทั้งใช้การอ้างอิงข้อมูลด้วยสัญญาณทางไฟฟ้าที่มีความ
เร็วสูง ดังนั้นแรมจึงสามารถอ่านและเขียนข้อมูลได้เร็วมาก
แรมมีส่วนคล้ายคลึงกับฮาร์ดดิสก์ โดยแรมทำหน้าที่ร่วมกับซีพียูเป็นหน่วยความจำหลัก สำหรับเก็บพักข้อมูลชั่วคราว ส่วนฮาร์ดดิสก์ทำหน้าที่เก็บข้อมูล
แบบถาวร คือจะไม่หายไปเมื่อปิดเครื่องเหมือนกับแรม แม้แรมจะเร็วเีพียงใดก็ตาม ก็ยังไม่เร็วพอเท่ากับความเร็วของซีพียูอยู่ดี ทำให้มีการเสริมเทคโนโลยีอื่น ๆ
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน นั่นคือหน่วยความจำแคช (Cache Memory) รูปด้านล่างแสดงความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของซีพียู, แรม, ฮาร์ดดิสก์ และ
หน่วยความจำแคช



3.1 คุณสมบัติต่าง ๆ ของแรม
ในการเลือกแรมนั้น นอกจากดูประเภทแรมให้ตรงกับสล็อตบนเมนบอร์ดแล้ว สิ่งที่ผู้ใช้ทั่วไปควรให้ความสำคัญก็คือ ความเร็ว ขนาด และอัตราการรับ/ส่งข้อ
มูลของแรม ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องนำมาพิจารณาด้วย

3.1.1 ความเร็วของแรม
ความเร็วของแรมเป็นเรื่องสำคัญความเร็วของแรมนั้นจะวัดเป็นหน่วย MHz (เมกะเฮิร์ตซ์) เราต้องเลือกความเร็วแรวให้สอดคล้องกับความเร็วบัสที่เมนบอร์ด
ของเรารองรับด้วย (หรือให้ตรงกับบัสของซีพียูที่ติดตั้งเมนบอร์ด) เพื่อทำงานร่ว่มกับซีพียูได้อย่างเหมาะสม แรมที่มีใช้งานในปัจจุบันแบ่งออกเป็น 4 ประเภท คือ
SDRAM, DDR, DDR2 และ RDRAM ซึ่งในแต่ละประเภทก็จะมีรุ่นที่ความเร็วต่าง ๆ กันไป เราจะกล่าวถึงความเร็วที่มีในแต่ละรุ่นของแรมประเภทนั้น ๆ ในหัวข้อ
แรมแต่ละประเภท

3.1.2 ขนาดของแรม
ในอดีตขนาดของแรมมีให้เลือกเพียง 3 ขนาดเท่านั้น คือ 32 MB, 64 MB และ 128 MB แต่ปัจจุบันเรามีแรมให้เลือกตั้งแต่ขนาด 32 MB ไปจนถึง 2 GB ที
เดียว สำหรับเครื่องใช้งานทั่วไป แรมขนาด 128 หรือ 256 MB ก็คงเพียงพอซึ่งเป็นขนาดพื้นฐานของเครื่องในปัจจุบันที่ไม่น่าต่ำกว่านี้ แต่สำหรับเครื่องที่ต้องทำ
งานทางด้านกราฟิก หรือมัลติมีเดียระดับสูง แนะนำให้ใช้แรมขนาด 512 MB ขึ้นไป
บนเมนบอร์ดนั้นจะมีสล็อตสำหรับติดตั้งแรมไว้หลาย ๆ ช่อง ในการติดตั้งแรมเราสามารถติดตั้งแรมหลาย ๆ ตัว หลายๆ ขนาด (แต่ต้องเป็นชนิดเดียวกัน) ได้
ตามที่ช่องสล็อตติดตั้งจะมีให้ โดยขนาดแรมของระบบจะเท่ากับผลรวมจากขนาดของแรมทั้งหมดที่ติดตั้งอยู่นั่นเอง นั่นคือเราสามารถเพิ่มขนาดของแรมได้ภาย
หลังอีก

อัตราการรับ/ส่งข้อมูล (Bandwidth) = ความเร็วแรม (MHz) x ระบบบัสของแรม (ไบต์)

โดยระบบบัสของแรมนั้น คิดจากนำจำนวนบิตมาหารด้วย 8 นั่นเอง (8 บิต เท่ากับ 1 ไบต์) เช่น SDRAM ทำงานแบบ 64 บิต ดังนั้นระบบบัสของแรมก็คือ
8 ไบต์

3.2 ประเภทของแรม
แรม (RAM) หรือ หน่วยความจำที่ใช้บนคอมพิวเตอร์ปัจจุบัน เป็นประเภท DDR เป็นส่วนใหญ่ นอกจากนั้นชิปเซตรุ่นใหม่ ๆ ก็ยังถูกออกแบบให้รองรับ
หน่วยความจำแบบ DDR2 ที่พัฒนาต่อเนื่องมาจาก DDR เรามาทำความรู้จักเทคโนโลยีของแรมทั้ง 2 ประเภทนี้กัน


แรมชนิด DDR : DDR (Double-Data-Rate) เป็นแรมที่พัฒนามาจากแรมชนิด SDRAM (บางครั้งเรียกว่า DDR-SDRAM) ครั้งแรกนั้นถูกพัฒนาขึ้นมาใช้
กับการ์ดกราฟิกเท่านั้น แต่ภายหลังได้มีการดัดแปลงให้ใช้กับเครื่องพีซีและบนเครื่องโน๊ตบุ๊กด้วย ซึ่งในการส่งข้อมูลของ DDR จะทำการ
รับ/ส่งสัญญาณทั้งทางขาขึ้นและขาลง ทำให้สามารถทำงานได้เร็วเป็น 2 เท่าของ SDRAM

สำหรับตัวเลขที่ต่อท้ายของ DDR เช่น DDR200, DDR266 นั้น เป็นความถี่ในการรับส่งข้อมูล ซึ่งเราสามารถนำไปคำนวณหาขนาดช่อง
ทางรัับ/ส่งข้อมูล (Bandwith) ของแรมได้ มีหน่วยเป็น MB/s (เมกกะไบต์ต่อวินาที) ดังนี้


รุ่นของ DDR อัตราการรับส่งข้อมูล
รุ่น DDR200 MHz = 200 MHz x 8 ไบต์ = 1600 MB/s
รุ่น DDR266 MHz = 266 MHz x 8 ไบต์ = 2128 MB/s
รุ่น DDR333 MHz = 333 MHz x 8 ไบต์ = 2664 MB/s
รุ่น DDR400 MHz = 400 MHz x 8 ไบต์ = 3200 MB/s
รุ่น DDR433 MHz = 433 MHz x 8 ไบต์ = 3464 MB/s


แรมชนิด DDR II : DDR II เป็นหน่วยความจำแบบใหม่ ที่ถูกพัฒนาต่อเนื่องมาจาก DDR โดยในช่วงแรกนั้น DDR II ถูกผลิตขึ้นมาเพื่อใช้งานบนการ์ดแสดง
ผลประสิทธิภาพสูง และจึงมีแนวคิดที่จะนำมาใช้กับหน่วยความจำในภาพรวมของระบบด้วย โดยความสูงสุดของ DDR ปัจจุบันอยู่ที่ 400
MHz (ซึ่งสถาปัตยกรรมการผลิตนั้น ไม่สามารถพัฒนาไปมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ได้) แต่ DDR-II นั้นจะเริ่มต้นที่ความเร็ว 400 MHz ซึ่งจะไป
เพิ่มอัตราการรับ/ส่งข้อมูลของแรม (Bandwitdth) ให้สูงขึ้น

DDR-II พยายามลดข้อจำกัดของ DDR ลง โดยเพิ่มความเร็วในการทำงานของแรมให้สูงขึ้น ซึ่ง DDR-II จะเปิดตัวที่ความเร็ว 400 MHz,
533 MHz และ 667 MHz ต่อไป นอกจากนั้นยังลดไฟเลี้ยงจาก 2.5V เหลือ เพียง 1.8V โดยใช้จำนวนขาพิน 240 พิน (ขณะที่ DDR ใช้
184 พิน)


ตารางแสดงการเปรียบเทียบแรมชนิด DDR และ DDR2
คุณลักษณะ แรมชนิด DDR แรมชนิด DDR-II
ความเร็วแรม 200/266/333/400 MHz 400/533/677 MHz
ความถี่ของระบบบัส 100/133/166/200 MHz 200/266/333 MHz
อัตราส่งผ่านข้อมูล (Bandwidth) 1.6/2.1/2.7/3.2 GB/s 3.2/4.3/5.4 GB/s
ไฟเลี้ยงแรม 2.5V (โวลต์) 1.8V (โวลต์)
จำนวนขาพิน 184 พิน 240 พิน


แรมชนิด DDR-III : DDR3 (Double Data Rate Three) เป็นแรมที่พัฒนาต่อจาก DDR2 ที่เป็นมาตรฐานของคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน ซึ่งเราคงจะได้เห็น
DDR3 ออกมาอวดโฉมภายในไม่ช้านี้ ซึ่ง DDR3 จะเน้นที่การลดพลังงานในการใช้งานลง โดยค่าแรงดันไฟฟ้าที่ใช้จะลดลงจาก 1.8V ที่
ใช้ใน DDR2 ลงเหลือเพียง 1.5V และเทคโนโลยีการผลิตขนาด 90 นาโนเมตรเข้ามาใช้

ในด้านประสิทธิภาพ ขนาดของ Prefetch ที่ทำงานใน 1 รอบสัญญาณนาฬิกา จะเป็น 8 บิต จากเดิมที่เคยใช้ 2 บิตใน DDR รุ่นแรก และ
เพิ่มเป็น 4 บิตใน DDR2 ซึ่งจะทำให้ความเร็ซสัญญาณนาฬิกาตั้งแต่ 400-800 MHz (เทียบกับ DDR2 ที่ทำงานกับสัญญาณนาฬิกาใน
ช่วง 200-533 MHz) ทำให้อัตราการรับส่งข้อมูล (Bandwidth) ขึ้นไปสูงถึง 8.5 GB/s เลยทีเดียว

ซีพียู

ซีพียู (CPU : Central Processing Unit) หรือหน่วยประมวลผลกลาง เป็นเสมือนสมองของคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีหน้าที่หลักในการประมวลผลข้อมูล โดยรับ


ข้อมูลจากผู้ใช้ผ่านอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เมาส์ และคีย์บอร์ด จากนั้นจึงทำการประมวลผล และส่งผลลัพธ์ออกมาทางอุปกรณ์แสดงผล เช่น ทางจอภาพ ลำโพง หรือ

เครื่องพิมพ์ ดังนั้นซีพียูจึงถือเป็นหัวใจหลักของคอมพิวเตอร์ และได้มีการพัฒนาด้านความเร็ว และเทคโนโลยีการผลิตมาอย่างต่อเนื่อง









ซีพียูในปัจจุบันจะมีลักษณะเป็นชิปรูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดเล็ก โดย

ติดตั้งลงบนช่องที่เรียกว่า Socket บนเมนบอร์ดซึ่งเป็นแผ่นวงจรหลักของ

เครื่อง ซีพียูในปัจจุบัีนมีหลายรุ่น หลายความเร็ว สำหรับรองรับการทำงานใน

ระดับต่าง ๆ กัน

2.1 มาตรวัดประสิทธิภาพซีพียู

สำหรับการพิจารณาเลือกซีพียูนั้น นอกจากดูความเร็วในการทำงานของซีพียูแล้ว ยังมีปัจจัยอื่น ๆ อีกที่เราต้องพิจารณา ต่อไปนี้เป็นคุณสมบัติต่าง ๆ ที่เรา

ควรมองหา และให้ความสำคัญในการเลือกซีพียู







ความเร็วซีพียู มีวิธีวัดประสิทธิภาพการทำงานของซีพียูอยู่หลายวิธี แต่ที่จะพบได้บ่อยคือ การวัดความเร็วเป็นหน่วยเมกะเฮิร์ตซ์

(MHz = ล้านรอบในหนึ่งวินาที) ซึ่งเป็นความถี่ของสัญญาณนาฬิกาที่ควบคุมการทำงานของซีพียู เช่น ซีพียูที่สัญญาณ

ความถี่นาฬิกา 3600 MHz หมายความว่าซีพียูทำงานได้ 3600 ล้านรอบในหนึ่งวินาที มาตรฐานที่ใช้ในการวัดความ

เร็วของซีพียูนั้น จะใช้เป็นหน่วยของ Hz คือรอบต่อวินาที สำหรับปัจจุบันเมื่อความเร็วของซีพียูเพิ่มสูงขึ้น จากที่เคยวัด

ความเร็วโดยใช้หน่วย MHz (เมกะเฮิร์ตซ์) หรือล้านรอบต่อวินาที ก็มีการใช้หน่วย GHz (กิกะเฮิร์ตซ์) หรือพันเมกะ-

เฮิร์ตซ์




ความเร็วบัส




หรือความเร็วสัญญาณนาฬิกาของระบบบัส (Front Side Bus) เป็นความเร็วที่ซีพียูใช้ในการส่งผ่านข้อมูลระหว่าง

โปรเซสเซอร์ หน่วยความจำ และระบบแสดงผล มีหน่วยเป็น MHz (เมกะเฮิร์ตซ์) ซึ่งถือเป็นคุณสมบัติสำคัญของซีพียู

ในแต่ละรุ่นเลยทีเดียว โดยซีพียูแต่ละค่ายแต่ละรุ่นที่มีความเร็วเท่ากันนั้น อาจมีความเร็วบัสไม่เท่ากัน เพราะความเร็วที่

แท้จริงนั้นจะอยู่ที่คุณสมบัติตัวนี้ด้วยนั่นเป็นเหตุผลว่าซีพียู Intel Celeron D และ Intel Pentium 4 ที่ความเร็วเท่ากัน

เช่น 2.6 GHz เท่ากัน ทำไมราคาของซีพียู Intel Pentium 4 ถึงได้มีราคาสูงกว่า ส่วนหนึ่งก็เพราะคุณสมบัติที่ความ

เร็วบัสของซีพียูนั่นเอง




หน่วยความจำแคช แคชเป็นหน่วยความจำชนิดหนึ่ง ซึ่งมีความเร็วในการเข้าถึงและถ่ายโอนข้อมูลสูง โดยจะมีหน้าที่ในการเก็บพักข้อมูล

ที่มีการใช้งานบ่อย ๆ เพื่อเวลาที่ซีพยูต้องการใช้ข้อมูลนั้น ๆ จะสามารถค้นหาได้อย่างรวดเร็ว โดยไม่จำเป็นต้องไปค้น

หาจากข้อมูลทั้งหมด ในปัจจุบันซีพียูรุ่นใหม่ได้ถูกพัฒนาให้ใช้งานได้ดีขึ้น โดยมีการเพิ่มหน่วยความจำแคช (Cache

Memory) ไว้ภายในชิปเพื่อช่วยให้ซีพียูสามารถเรียกใช้ข้อมูลที่ใช้บ่อยผ่านแคชนี้ได้ดีกว่าการไปโหลดข้อมูลนี้มาใหม่

จากหน่วยความจำภายนอกซีพียูผ่านบัส ซึ่งจะช่วยลดเวลาในการทำงานที่ซ้ำซ้อนลงนั่นเอง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซีพียูที

มีแคชทำงานได้เร็วกว่าซีพียูที่ไม่มีแคช ในขณะที่ใช้ความถี่สัญญาณนาฬิกาเดียวกัน










ทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิต : ก้าวในการพัฒนาของซีพียูมักมีเรื่องของเทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิตเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ เพระาโปรเซสเซอร์ใน

ปัจจุบันเป็นการบรรจุจำนวนทรานซินเตอร์ลงไปบนพื้น่ที่เล็ก ๆ ที่เป็นขนาดของลายวงจร ซึ่งมีขนาดต่าง ๆ กัน เช่น

0.18, 0.13, 0.09 และ 0.065 ไมครอน(1 ไมครอน = 1 ในล้านเมตร) ซึ่งขนาดของลายวงจรเหล่านี้ยิ่งเล็กลงได้เท่าไร

ก็จะสามารถใส่จำนวนของทรานซินเตอร์ลงไปมากขึ้น ซึ่ง่ทำให้สามารถเพิ่มความเร็วของสัญญาณนาฬิกาขึ้นไปได้อีก




ซีพียูแบบหลายแกน :




เป็นเทคโนโลยีในซีพียูที่กลายมาเป็นจุดขายในปัจจุบัน ก็คือการทำงานของซีพียูแบบหลายแกนประมวลผลในชิปซีพี

ยูตัวเดียวซึ่งในปัจจุบันก็คือ Dual Core Technology ทีึ่ทำงานด้วยหน่วยประมวลผล 2 ตัว (เราคงได้เห็นการทำงาน

ที่มากกว่า 2 หน่วยประมวลผลในอนาคต) จากซีพียูรุ่นก่อนที่ทำงานในแบบหน่วยประมวลผลเดียว (Single Core)

เทคโนโลยี Dual Core ทำให้โปรเซสเซอร์สามารถประมวลงานได้พร้อมกันแบบขนาน (ต่างจากเทคโนโลยี Hyper Threading ตรงที่ HT จะประมวลผลโดยใช้หน่วยประมวลผลเดียว จึงไม่ใช่การประมวลผลแบบขนานแท้จริง ในขณะ

ที่เทคโนโลยี Dual Core จะใช้หน่วยประมวลผลสองตัวในการประมวลผลแบบขนานอย่างสมบูรณ์)




การทำงานในระดับ 64 บิต : การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน ทั้งในเชิงซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ยังคงทำงานที่ระดับ 32 บิต การก้าวเข้า

มาของซอฟต์แวร์ประเภท 64 บิต เช่น Windows XP 64 Bit Edition ซึ่งจะทำให้การประมวลผลที่เกิดขึ้นทำงานแบบ

เร็วเขึ้น (แต่ซอฟต์แวร์ที่ทำงานบน Windows ในปัจจุบัน รวมทั้งตัว Windows เองก็ยังคงทำงานที่ระดับ 32 บิต) ใน

ด้านของฮาร์ดแวร์จึงต้องมีอุปกรณ์ที่รองรับการทำงานในระดับนี้ด้วย โดยเฉพาะซีพียูที่สามารถรองรับการประมวลผล

ในระดับ 64 บิตในปัจจุบันได้มีการเปิดตัวซีพียูที่สนับสนุนการทำงานแบบ 64 บิต ที่ชิงเปิดตัวออกมาก่อนก็คือ ซีพียู

จากค่ายเอเอ็มดี ทั้งซีพียูบนเครื่องพีซีเดสก์ท็อป และบนเครื่องโน้ตบุ๊กซึ่งภายหลัง Intel ก็เปิดตัวชิปซีพียูที่รองรับ 64

บิตตามมาด้วย













2.2 รู้จัก Form Factor ของซีพียู

Form Factor เป็นรูปแบบของชิปซีพียูที่จะติดตั้งบนเมนบอร์ดซึ่งในอดีต Form Factor ของซีพียูจะมีลักษณะเป็นแท่งสี่เหลี่ยมผืนผ้าและติดตั้งลงบนสล็อต

ปัจจุบันอาจเรียกได้ว่ามีเพียงรูปแบบเดียวเท่านั้น คือ แบบชิป (Chip) ซึ่งเป็นซีพียูที่มีตัวถังแบน โดยด้านล่างอาจแบ่งออกได้เป็น 2 แบบ คือ แบบที่มีขาพินยื่น

ออกมา (PGA) สำหรับติดตั้งลงบนซ็อกเก็ตบนเมนบอร์ด และแบบที่เป็นหัวสัมผัส (LGA) สำหรับติดตั้งลงบนซ็อกเก็ตแบบใหม่ที่มีใช้ในบรรดาซีพียูรุ่นใหม่ ๆ ของ

อินเทล โดยซีพียูแต่ละรุ่น แต่ละค่ายจะมีจำนวนของขาพินและขนาดของชิปซีพียูที่แตกต่างกัน โดยจะมีชื่อเรียกซ็อกเก็ตที่ใช้กับซีพียูรุ่นนั้น ๆ โดยเฉพาะ

ในปัจจุบันเราสามารถแบ่งรูปแบบของ Form Factor หรือบรรจุภัณฑ์ (Packaging) ของซีพียูได้ดังนี้




2.2.1 Form Factor แบบ PGA

PGA (Pin Grid Array) เป็นบรรจุภัณฑ์แบบที่ใช้กันอยู่ในซีพียูรุ่นปัจจุบัน ทั้งในเอเอ็มดี และอินเทล (เฉพาะซีพียูรุ่นเก่า สำหรับซีพียูรุ่นใหม่ ๆ ของอินเทล

หันไปใช้บรรจุภัณฑ์แบบ LGA เกือบทั้งหมด ซึ่งจะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป) ซีพียูทีใช้บรรจุภัณฑ์แบบ PGA จะมีลักษณะเป็นชิปที่ด้านบนจะเป็นผิดเรียบและด้าน

ล่างจะมีขาพินยื่นออกมาจำนวนมาก สำหรับติดตั้งลงบนฐานซ็อกเก็ตซีพียูบนเมนบอร์ดอีกที ดังรูป















2.2.2 Form Factor แบบ LGA

LGA (Land Grid Array) เป็นบรรจุภัณฑ์แบบใหม่ที่พัฒนาขึ้นมาใช้กับซีพียูจากค่ายอินเทลซึ่งซีพียูรุ่นใหม่ของอินเทลจะหันมาใช้บรรจุภัณฑ์แบบนี้ทั้งหมด

ซึ่งมีการเปลี่ยนจากเข็มพิน (PGA) มาเป็นวัสดุนำไฟฟ้าทรงกลมเรียงกันเป็นแผงแทนเข็มพิน หรือหลายคนเรียกว่าซีพียูไม่มีขา การติดตั้งก็คือทำให้หน้าสัมผัสแนบ

กับซ็อกเก็ต ซึ่งจะทำให้ได้พื้นที่ผิวสัมผัสมากขึ้นกว่าแบบเดิม โดยรุ่นที่ออกมาในปัจจุบันยังมีเพียงรุ่นเดียวเท่านั้น คือ LGA775 (หรือมักเรียกกันว่า Socket 775

หรือ Socket T) คือจะมีลูกทรงกลมที่ตัวชิปทั้งหมด 775 ลูก






entium D (2.66-3.60 GHz), Pentium Extreme Edition (3.2-3.73 GHz), Core 2 Duo (1.60-2.67 GHz) และ Core 2 Extreme (2.93 GHz)




2.3 รู้จักซีพียูรุ่นต่าง ๆ จากอินเทล

อินเทล (Intel) ถือได้ว่าเป็นบริษัทผู้ผลิตชิปซีพียูที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในปัจจุบัน ความโดดเด่น ของซีพียูจากค่ายนี้นอกจากเรื่องของความเร็วแล้ว ก็

คือ เทคโนโลยีการใช้ซีพียูแบบหลายแกน เช่น Dual-Core (ใช้โปรเซสเซอร์ 2 ตัว) และ Quad-Core (ใช้โปรเซสเซอร์ 4 ตัว) ทีมีการเปิดตัวเพื่อนำไปใช้กับ

คอมพิวเตอร์ที่ต้องการการประมวลผลในระดับสูง

อินเทลได้พัฒนาเทคโนโลยีการผลิตชิปซีพียูมาอย่างต่อเนื่อง โดยนอกจากเทคโนโลยีหลักที่นำมาใช้ในซีพียูรุ่นใหม่ เช่น เทคโนโลยี Dual-Core หรือ

Quad-Core แล้ว ยังมีเทคโนโลยีเสริมอื่น ๆ ที่เพิ่มเข้ามาเพื่อให้การทำงานในด้านต่าง ๆ มีประสิทธิภาพยิ่งึ้น เช่น Hyper Threading Technology, Enhanced

Intel SpeedStep Technology, Intel Extended Memory 64 Technology เป็นต้น




ชิปซีพียู Intel Core 2 Extreme Quad-core

หลังเปิดตัว Intel Core 2 Extreme ที่ใช้สถาปัตยกรรมแบบ Dual-Core

ได้เพียง 1 เดือน อินเทลก็เปิดตัวชิปซีพียูที่เป็น Quad-Core ตามมาถือเป็นอีก

ก้าวสำคัญของวงการซีพียู ซึ่ง Quad-Core ก็คือชิปซีพียูที่ประกอบไปด้วยแกน

โปรเซสเซอร์ 4 แกนบนชิป (ถือเป็นผู้ผลิตรายแรกที่ใช้สถาปัตยกรรมนี้) ซึ่งจาก

ผลการทดสอบที่อินเทลวัดเมื่อเทียบกับซีพียูรุ่นก่อนหน้านี้ ถือว่าประสิทธิภาพที่

ได้สูงกว่ามากทีเดียว

Intel Core 2 Extreme Quad-Core ถูกออกแบบมาสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ต้องการประสิทธิภาพในการประมวลผลระดับสูง ต้องรันแอพ-

พลิเคชั่นมัลติมีเดีย เช่น โมเดล 3 มิติ, การตัดต่อ/เรนเดอร์งานวิดีโอและเสียง หรือคอมพิวเตอร์สำหรับคอเกมเสมือนจริงที่มีการแสดงผลที่เฟรมเรตสูง ๆ

ด้วยโปรเซสเซอร์ในการประมวลผลถึง 4 ตัว ซึ่งทำให้งานต่าง ๆ ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น










ชิปซีพียู Intel Core 2 Extreme Dual-core

Intel Core 2 Extreme ถือเป็นซีพียูประสิทธิภาพสูงอย่างแท้จริง ซึ่งเปิด

ตัวตาม Intel Core 2 Duo ไม่นานนัก เป้าหมายนอกจากสร้างความเป็นเบอร์

หนึ่งในแวดวงผู้ผลิตซีพียูแล้ว เครื่องคอมพิวเตอร์ที่เหมาะสำหรับการนำชิปซีพียู

ตัวนี้ไปใช้ก็คือ งานประมวลผลมัลติมีเดียระดับสูง เช่น เกม 3 มิติความละเอียด

สูง/สมจริง แอพพลิเคชั่นสำรหับสร้างไฟล์มัลติมีเดียระดับสูง (จนถูกเรียกว่าซีพียู

สำหรับเกม 3 มิติที่ดีที่สุด) เพื่อการแสดงผลที่ลื่นไหล ไม่สะดุดทำให้ซีพียูต้อง

รองรับการประมวลผลในระดับที่ซับซ้อนได้ และมีความเร็วในการประมวลผลสูง

Intel Core 2 Extreme ยังคงมาพร้อมเทคโนโลยี Dual-core และยังมีการยกเลิกตัวควบคุมการใช้ความเร็วบัสของโปรเซสเซอร์ (OverSpeed

Protection) เพื่อให้สามารถทำงานได้ที่ความเร็วสูงสุดขึ้นไปอีกสำหรับแอพพลิเคชั่นและเกมที่มีการประมวลผลสูง แอนิเมชั่นเสมือนจริง หรือตัวละคร











ชิปซีพียู Intel Core 2 Duo

Intel Core 2 Duo โดดเด่นในการเป็นชิปซีพียูที่มีประสิทธิภาพสูง โดยมี

ทั้งรุ่นที่ใช้บนโน๊ตบุ๊กและบนเครื่องคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อป ซึ่งชิปซีพียูรุ่นนี้มีการ

พัฒนา 2 ส่วนหลักให้มีความสามารถเพิ่มขึ้น คือ ด้านการประมวลผลหลายแอพ-

พลิเคชั่นที่ต้องการทรัพยากรสูง และด้านประสิทธิภาพในการควบคุมการใช้พลัง

งานของเครื่องคอมพิวเตอร์

Intel Core 2 Duo เป็นการเปิดตัวชิปซีพียูแบบ Dual Core เต็มรูปแบบ ที่เราสามารถรันแอพพลิเคชั่นที่มีการประมวลผลหลายส่วนพร้อม ๆ กัน

ได้อย่างราบรื่น และมีขนาดของหน่วยความจำแคชระดับ 2 ถึง 4 MB และความเร็วบัส 1066 MHz นอกจากนั้นยังรอบรับการทำงานในระดับ 64 บิต

อย่างเต็มรูปแบบด้วย (ซึ่ง AMD ชิงเปิดตัวชิปซีพียูในระดับ 64 บิตมาก่อนหน้านี้นานพอสมควร โดยชิปซีพียูรุ่นหลังจะมาพร้อมกับ AMD64 Technology ทั้งหมด)






ชิปซีพียู Intel Pentium Extreme Edition

Intel Pentium Extreme Edition เป็นซีพียูในตระกูลหลายแกน (Dual

Core) ถัดมาจาก Intel Pentium D ที่เปิดตัวไปก่อนหน้า โดย Intel Pentium

Extreme Edition นั้นจะเน้นไปที่เครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับงานตัดต่อวิดีโอเสียง

ที่มีประสิทธิภาพสูง แอพพลิเคชั่นสำหรับงานดิจิตอลและมัลติมีเดียที่ต้องการการ

ประมวลผลในระดับสูง รวมทั้งบรรดาเกม 3 มิติ ที่ใช้ต้องการทรัพยากรเครื่องสูง

ด้วย

Intel Pentium Extreme Edition มาพร้อมเทคโนโลยี Dual Core ที่ใช้แกนซีพียู 2 ตัวบนตัวชิปซึ่งทำงานที่ความเร็วเดียวกัน และแยกการประ

มวลผลจากกันในแต่ละส่วน (Parallel Computing) และเทคโนโลยี Hyper Threading ทำให้ซีพียูแต่ละแกนสามารถรองรับการทำงาน พร้อมกันได้

ถึง 4 งานในเวลาเดียวกันรองรับการทำงานแบบ Muti-Tasking ได้อย่างสมบูรณ์ ในซีพียูซีรีส์ 900 เพิ่มความเร็วบัสสูงถึง 1066 MHz และยังมีแทคโน

โลยี Intel Virtualization Technology ที่สามารถทำการแยกส่วนการประมวลผลในแต่ละแอพพลิเคชั่น (หรือรันหลายระบบปฏิบัติการ) จากกันอย่าง

เป็นอิสระ โดยจำลองซีพียูเป็นหลายตัวเพื่อแยกประมวลผลในแต่ละส่วน









ชิปซีพียู Intel Pentium D

Intel Pentium D เป็นชิปซีพียูรุ่นแรกของอินเทล ที่ใช้สถาปัตยกรรมแบบ

ซีพียูหลายแกน (Dual Core) มากกว่าเทคโนโลยี Hyper Threading ที่เป็น

เพียงการจำลองให้เหมือนกับมี 2 ซีพียู แต่ Dual Core คือการมี 2 โปรเซสเซอร์

จริงรวมกันอยู่บนชิปแพ็กเกจที่รันด้วยความถี่เดียวกัน ซึ่งซีพียูแต่ละตัวจะใช้งาน

ร่วมกันชิปเซ็ตและหน่วยความจำร่วมกัน แต่การทำงานนั้นจะแยกจากกันอย่าง

สมบูรณ์ (Parallel Computing) และบนซีพียูแต่ละตัวก็จะมีหน่วยความจำแคช

ของตัวแยกกัน

หน่วยความจำแคชระดับ 2 จะมีอยู่ในซีพียูแ่ต่ละแกนแยกจากกัน และทำงานร่วมกับแกนซีพียูนั้น ๆ ทำให้ได้ผลรวมของความจำแคชระดับ 2 ใน

Intel Pentium D สูงถึง 4 MB (2X2 MB Level 2 Cache) ซึ่งทำให้การประมวลผลข้อมูลทำได้เร็วขึ้นเป็น 2 เท่าเลยทีเดียว อีกทั้งยังมาพร้อมเทคโน

โลยี Intel Virtualization ที่ทำให้สามารถรันระบบปฏิบัติการหลาย ๆ ตัวได้พร้อมกัน หรือรันหลายแอพพลิเคชั่นด้วยการประมวลผลแบบแยกส่วนกัน

อย่างชัดเจน ด้วยการจำลองซีพียูออกเป็นเสมือนมีหลายตัวเพื่อแยกรันแต่ละแอพพลิเคชั่นในแบบขนานช่วยให้การทำงานในแต่ละส่วนเป็นไปอย่างราบ

รื่นสูงสุด



ชิปซีพียู Intel Pentium 4 Processor supporting Hyper-Threading

Intel Pentium 4 Processor ในรุ่นแรกๆ นั้นยังไม่มีการพัฒนาเทคโนโลยี

Hyper-Threading (เรียกสั้นๆ ว่า HT) เข้ามารวมในชิปซีพียูด้วยซึ่งในชิปซีพียูรุ่น

หลังจะมาพร้อมกับเทคโนโลยี Hyper-Threading นี้ด้วยเสมอ และเรียกว่า Intel

Pentium 4 Processor supporting Hyper-Threading ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่

ทำ ให้เสมือนว่ามีโปรเซสเซอร์ทำงานอยู่ 2 ตัวบนเครื่อง ดูได้จาก System

Properties ของ Windows)

Intel Pentium 4 with HT Technology เปลี่ยนมาใช้ความเร็วบัสที่สูงถึง 800 MHz เพื่อรองรับกับเมนบอร์ดที่มีการพัฒนาไปมากขึ้น และที่

สำคัญคือการเข้ามาของเทคโนโลยี Hyper-Threading ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของซีพียู และซีพียูรุ่นถัดจากนี้จะสนับสนุนเทคโนโลยีนี้ทั้ง

สิ้น เราสามารถแบ่งชิปซีพียู Intel Pentium 4 with HT Technology ออกได้เป็น 3 รุ่น ตามเทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิต คือ รุ่นที่ผลิตด้วยเทคโนโลยี

ขนาด 130 นาโนเมตร, 90 นาโนเมตร และ 65 นาโนเมตร ตามลำดับ












ชิปซีพียู Intel Pentium 4 Extreme Edition with HT Technology

อินเทลเปิดตัว Pentium 4 Extreme Edition with HT Technology เพื่อ

ตอบสนองเทคโนโลยี และประสิทธิภาพในระดับสูง ซึ่งจะเปิดตัวชิปซีพียูตั้งแต่ที่

ความเร็ว 3.20 GHz ขึ้นไป โดยระบบบัส FSB ยังอยู่ที่สูงสุดคือ 800 MHz และ

ยังคงสนับสนุนเทคโนโลยี Hyper-Threading เช่นเดิม ที่สำคัญคือการเพิ่มหน่วย

ความจำแคชระดับ 3 (L3) เข้ามาสูงถึง 2 MB

ซีพียูในรุ่นนี้ใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ 130 นาโนเมตร (รุ่นแรก)และ 90 นาโนเมตร (รุ่นที่ 2) ซึ่งเป้าหมายก็คือเครื่องคอมพิวเตอร์ในระดับสูง (ระดับ

เดียวกับ Pentium Xeon ทีใช้อยู่บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์) สำหรับเล่นเกม 3 มิติความละเอียดสูง รวมทั้งงานตัดต่อวิดีโอในระดับมืออาชีพ การใช้งานแอพ-

พลิเคชั่นหลาย ๆ ตัวไปพร้อมกันบนคอมพิวเตอร์ที่ใช้ชิป Intel Pentium 4 Extreme Edition จะช่วยแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่เคยเกิดขึ้นได้ เช่น การรันแอพ-

พลิเคชั่นอื่น พร้อมกับการสแกนไวรัสไปด้วย เป็นต้น โดยชิปซีพียูจะใช้กับเมนบอร์ด Socket LGA775 (สำหรับชิปรุ่นเก่าบางตัวยังคงใช้กับ Socket

478 ก็มี)




ชิปซีพียู Intel Celeron D Processor

ซีพียู Intel Celeron D เป็นซีพียู Celeronเพียงรุ่นเดียวที่อินเทลคงเหลือไว้

สำหรับรองรับ คอมพิวเตอร์ที่ต้องการประสิทธิภาพ การประมวลผลไม่สูงมากนัก

(ตลาดระดับล่าง) แต่ความสามารถของ Celeron D ก็ยังรอบรับซอฟต์แวร์ และการ

ประมวลผลในอนาคต โดยรวมเอาเทคโนโลยี Intel Extended Memory 64 เพื่อ

รองรับการประมวลผลในระดับ 64 บิต และทำงานร่วมกับหน่วยความจำได้ที่สูง

ถึง 4 GB โดยมีหน่วยความจำแคชระดับ 2 อยู่ที่ 512 KB

ในช่วงแรกนั้น Intel Celeron D ใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ 90 นาโนเมตร และมีแคชระดับ 2 (L2 Cache) ขนาด 256 KB ต่อมาหันมาใช้เทคโน

โลยีการผลิตที่ 65 นาโนเมตร และเพิ่มแคชระดับ 2 ไปที่ 512 KB โดยสามารถเพิ่มความเร็วในการประมวลผลไปได้ถึง 3.46 GHz สำหรับหมายเลข

โปรเซสเซอร์ของ Intel Celeron D นี้จะอยู่ในซีรีส์ 300







2.4 ซีพียูรุ่นต่าง ๆ จาก AMD

AMD ถือเป็นคู่แข่งตลอดกาลของอินเทลก็ว่าได้ จุดเด่นของชิปซีพียูจากค่าย AMD ก็คือ การรองรับการทำงานในระดับ 64 บิต ที่เปิดตัวขึ้นเป็นครั้งแรกคือ

Athlon 64 ซึ่งถือเป็นการก้าวข้ามเทคโนโลยีระดับสำคัญของชิปซีพียู และแอพพลิเคชั่นต่างๆ ที่จะตามมาหลังจากนี้ (ปัจจุบันการทำงานบนคอมพิวเตอร์ทั่วไปจะ

อยู่ในระดับ 32 บิต ซึ่งรวมถึงแอพพลิเคชั่นต่าง ๆ ที่ทำงานอยู่บน Windows ด้วย)

นอกจากเป็นผู้นำด้านซีพียูสำหรับคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการในระดับ 64 บิตแล้ว (สามารถทำงานกับระบบคอมพิวเตอร์ในปัจจุบันที่ส่วนใหญ่ยังคงใช้

ระบบ 32 บิต ได้ด้วย) AMD ยังได้เปิดตัวซีพียู 64 บิตที่เป็นแบบ Dual-Core ตามมาอีกด้วย ซึ่งสามารถทำงานในแบบ Multi-Tasking ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

AMD สามารถออกผลิตภัณฑ์ในลักษณะเป็นชุดแพ็กเกจที่ทำงานร่วมกันทั้งบนเครื่องคอมพิวเตอร์เดสท็อปและโน๊ตบุ๊ก และทั้งระบบที่ทำงานในระดับ 32 บิตใน

ปัจจุบัน และระบบ 64 บิตที่กำลังจะมาถึงในอนาคตอันใกล้นี้ด้วย







ชิปซีพียู AMD Athlon 64 X2 Dual Core

ถือเป็นชิปซีพียูแรกในตระกูล AMD64Multi-Core สำหรับเครื่องคอมพิว-

เตอร์เดสก์ท็อปทั่วไป โดยนำเอาชิปซีพียู AMD64 หลายแกนมาร่วมกันประมวล

ผลอยู่บนไดส์ (Die) เดียวกัน ซึ่งทำให้ได้ประสิทธิภาพเพิ่มสูงขึ้นกว่าซีพียูแกน

เดียว (Sigle-Core) เกือบเท่าตัวเลยทีเดียว

การประมวลผลของซีพียูแต่ละแกนนั้น จะแยกชุดข้อมูลกัน ทำให้สามารถรับแอพพลิเคชั่นหลายตัวพร้อมกันอย่างรวดเร็ว (Multi-Tasking) รวมทั้งซอฟแวร์ที่

ทำการประมวลผลในหลายๆ ส่วนพร้อมกันด้วย (Multi-Threaded) บนแอพพลิเคชั่นมัลติมีเดีย โดยไม่ต้องรอการประมวลผลในส่วนแรกให้เสร็จก่อนเหมือนรูปแบบ

การประมวลผลบนซีพียูแบบแกนเดียวในปัจจุบัน AMD Athlon 64 X2 Dual Core ยังคงใช้แพ็กเกจแบบ Socket 939 ที่เมนบอร์ดที่ใช้ซีพียูของ AMD ส่วนใหญ่

รองรับ เพื่อให้ง่ายต่อการอัพเกรดเครื่องของเรามาใช้ซีพียูแบบ Dual-Core ได้ทันที (โดยอัพเกรด BIOS ให้สามารถทำงานร่วมกับซีพียู AMD Athlon 64 X2

Dual Core เท่านั้น




ชิปซีพียู AMD Athlon 64 FX

หลังจากเปิดตัว Athlon 64 ได้ไม่นาน AMD ก็เปิดตัวชิปซีพียูในระดับ 64

บิตตามมาอีก 1 ตัว คือ Athlon 64 FX ที่เน้นไปที่ตลาดในระดับสูง ที่ใช้งาน

แอพพลิเคชั่นคอมพิวเตอร์ที่เน้นการประมวลผล เช่น เกม 3 มิติที่มีการเรนเตอร์

แบบสมจริง/ความละเอียดสูง เป็นต้น โดยสามารถทำงานได้ทั้งบนแอพลิเคชั่น

ในระดับ 32 บิตดและ 64 บิต

Athlon 64 FX มาพร้อมแพลตฟอร์ม AMD64 (คือ รองรับการทำงานบนระบบคอมพิวเตอร์ทั้งแบบ 32 บิตที่ความเร็วสูงสุด และแอพพลิเคชั่น 64 บิตใน

อนาคตด้วย) นั่นคือการรองรับคอมพิวเตอร์สำหรับรันเกม 3 มิติทั้งในปัจจุบันและอนาคต ที่ต้องการระบบคอมพิวเตอร์ที่สามารถประมวลผลข้อมูลพร้อม ๆ กันได้

อย่างรวดเร็ว รวมทั้งเกมแบบ 64 บิตที่มีออกวางจำหน่ายแล้วด้วย (ผู้ผลิตระบบปฏิบัติการในปัจจุบันต่างก็มีรุ่นระบบปฏิบัติการสำหรับรันบนระบบ 64 บิตเกือบ

หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็น Microsoft, Red Hat, SuSE หรือ Turbo Linux)




ชิปซีพียู AMD Athlon 64

ในการเปิดตัวของ Athlon 64 ของ AMD ถือเป็นพลักผันครั้งสำคัญของวง

การซีพียู และของ AMD ด้วยเพราะถือเป้น ชิปซีพียูรุ่นแรกที่ก้าวมาทำงานใน

ระดับ 64 บิต แทนที่จะเป็นการทำงานในรพับ 32 บิตที่ระบบคอมพิวเตอร์ส่วน

ใหญ่ในปัจจุบันทำอยู่ (AMD Athlon 64 เปิดตัวมาก่อน AMD Sempron ที่มี

การใส่เทคโนโลยี AMD64 ตามมา สำหรับผู้ใช้คอมพิวเตอร์ในตลาดระดับล่าง)

ที่สำคัญนี่คือชิปซีพียูที่สามารถนำมาใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปทั่วไป รองรับการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ คือระบบปฏิบัติการ

และแอพพลิเคชั่นทั่วไปในระบบ 64 บิต รวมทั้งยังทำงานได้บนการทำงานในแบบ 32 บิตของซอฟต์แวร์ต่าง ๆ ในปัจจุบันได้ เป็นผลทำให้เราสามารถได้ซีพียูที่

ทำงานได้ถึง 2 เท่าในความเร็วที่มองเห็นอยู่




ชิปซีพียู AMD Sempron

AMD Sempron เป็นชิปซีพียูสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ในระดับโฮมยูส-

เซอร์ และในสำนักงานทั่วไปที่ใช้กับแอพพลิเคชั่นพื้นฐานเป็นหลักโดยยังรวม

ความสามารถในการทำงานกับระบบคอมพิวเตอร์ทั้ง 32 บิตและ 64 บิต รวมทั้ง

เทคโนโลยี HyperTransport ไว้ด้วยพร้อมแคชระดับ 2 (L2X ที่ 512 KB ความ

เร็ซบัสรวม (Full Duplex System Bus) ที่สูงถึง 1600 MHz และสนับสนุน

เทคโนโลยี 3DNow! Professional

AMD Sempron มาพร้อมกับเทคโนโลยี AMD64 เพื่อรองรับการทำงานของคอมพิวเตอร์ที่รันบนระบบ 64 บิต เทคโนโลยี HyperTransport สำหรับช่วย

ให้การรับส่งข้อมูลระหว่างอุปกรณ์ภายในเครื่องทำได้รวดเร็วขึ้น โดยสามารถเพิ่มขนาดช่องทางการส่งผ่านข้อมูล (Bandwitch) ไปได้ถึง 6.4 GB/s

อุปกรณ์ประมวลผลภายในคอมพิวเตอร์

องค์ประกอบสำคัญในการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ ก็คือส่วนที่ทำหน้าที่ในการประมวลผล (Processor) โดยทำการประมวลผลข้อมูลตามคำสั่งที่รับ
ซึ่งการประมวลในที่นี้จะประกอบด้วยการทำงานของอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ภายในคอมพิวเตอร์หลาย ๆ ตัว โดยจะขอกล่าวถึงอุปกรณ์หลัก ๆ ดังต่อไปนี้
1) เมนบอร์ด (Mainboard) : เป็นแผงวงจรหลักของคอมพิวเตอร์ที่ทำหน้าที่เป็นเหมือนศูนย์บัญชาการทำงานของคอมพิวเตอร์ โดยอุปกรณ์ต่าง ๆ จะถูก
นำเข้ามาเชื่อมต่อเข้ากับแผงวงจรเมนบอร์ดนี้เพื่อทำงานร่วมกัน
2) ซีพียู (CPU) : ซีพียู หรือหน่วยประมวลผลกลาง ทำหน้าที่หลักในการประมวลผลข้อมูลและควบคุมการทำงานทั้งหมดของระบบซีพียูจึงเป็นสิ่งที่จำเป็น
ต้องพิจารณาเป็นลำดับแรก ๆ ในการเลือกซื้อคอมพิวเตอร์
3) แรม (RAM) : แรม หรือหน่วยความจำหลัก ทำหน้าที่พักข้อมูลระหว่างที่ซีพียูกำลังประมวลผลข้อมูล การเก็บข้อมูลของแรมจะเป็นการเก็บข้อมูลแบบ
ชั่วคราว คือจะหายไปเมื่อมีการปิดใช้งานเครื่อง

1. เมนบอร์ด
เมนบอร์ด (Mainboard) หรือ แผงวงจรหลัก มีลักษณะเป็นแผงวงจรขนาดใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางการเชื่อมต่ออุปกรณ์ต่างๆ เข้าด้วยกันไม่ว่าจะเป็นซีพียู,
หน่วยความจำ (RAM), การ์ดติดตั้ง รวมไปถึงช่องเชื่อมต่อต่าง ๆ ในหัวข้อนี้ เราจะมาทำความรู้จักส่วนประกอบต่าง ๆ ที่สำคัญบนเมนบอร์ด เพื่อใช้เป็นพื้นฐานใน
การเลือกอุปกรณ์อื่น ๆ ที่รองรับกับเมนบอร์ดอย่างถูกต้อง

1.1 รูปทรงของเมนบอร์ด
Form Factor หรือรูปแบบของเมนบอร์ด เป็นมาตรฐานการออกแบบรูปทรงของเมนบอร์ด โดยจะมีอยู่ 3 ลักษณะ คือ แบบ ATX, Micro ATX และ BTX
(รวมทั้ง Micro BTX และ Pico BTX ที่ลดขนาดของเมนบอร์ด BTX ลงด้วย) ซึ่งจะมีขนาดและตำแหน่งของขั้วต่ออุปกรณ์ต่าง ๆ บนเมนบอร์ดแตกต่างกันไป











1.1.1 เมนบอร์ดแบบ BTX
เป็นมาตรฐานของเมนบอร์ดจากค่ายอินเทล เปิดตัวเมื่อต้นปี 2005 สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ต้องการเชื่อมต่ออุปกรณ์ภายนอกหลายตัว หรือติดตั้งการ์ด
ต่าง ๆ จำนวนมาก โดยขนาดของเมนบอร์ด BTX (Balanced Technology Extended) จะใหญ่กว่าเมนบอร์ดบอร์ด Form Factor อื่น ๆ โดยจะมีสล็อตสำหรับ
ติดตั้งการ์ดต่าง ๆ มากกว่า โดยเฉพาะสล็อต PCI เดิมที่คงไว้ให้ถึง 4 สล็อต (ขณะที่เมนบอร์ด ATX มักมีให้ 2 สล็อต) และ PCI Express x16 อยู่ 2 สล็อต

1.1.2 เมนบอร์ดแบบ Micro ATX
ในปัจจุบันมีการผลิตเมนบอร์ดแบบ ATX ให้มีขนาดเล็กลง เรียกว่า Micro ATX โดยลดสล็อตเชื่อมต่อบางตัวลง ทำให้สามารถลดพื้นที่ลงได้อีก รวมทั้ง
เมนบอร์ดบางรุ่นยังมีการติดตั้งชิปทำงานด้านการแสดงผล (VGA On-Board) และชิปเสียง (Sound On-Board) เพื่อไม่ต้องติดตั้งการ์ดแสดงผล หรือการ์ดเสียง
เพิ่มเติมภายหลัง ซึ่งถือเป็นการลดพื้นที่ของเมนบอร์ดลงได้ด้วย เหมาะสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ในปัจจุบันที่ลดขนาดของตัวเครื่องให้เล็กลง

1.1.3 เมนบอร์ดแบบ ATX
ก่อนหน้า Micro ATX เมนบอร์ดทีเคยเป็นมาตรฐานบนคอมพิวเตอร์มายาวนานก็คือ ATX ซึงอินเทลได้พัฒนาขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาและข้อบกพร่องต่างๆ ที่
มีอยู่ในเมนบอร์ดรุ่นเก่า (เมนบอร์ดแบบ AT) ดังต่อไปนี้

เมนบอร์ดแบบ ATX จะจัดวางตำแหน่งของแรมอยู่ใกล้ซีพียูทำให้การทำงานมีประสิทธิภาพสูงขึ้น
การเปลี่ยนแรมและการ์ดทำได้ง่าย สามารถใส่การ์ดที่มีความยาวได้ เนื่องจากตำแหน่งสล็อตของการ์ดถูกวางไกลจากตำแหน่งสล็อตของแรม
พอร์ตต่าง ๆ ถูกติดตั้งบนเมนบอร์ดซึ่งจะเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานมากกว่าใช้สายสัญญาณต่อพ่วง
ระบายความร้อนได้ดี เนื่องจากการจัดวางตำแหน่งของซีพียูอยู่ใกล้กับพัดลมของ Power Supply โดยอุปกรณ์ที่ระบายความร้อนได้ดีก็จะช่วยยืดอายุ
การใช้งานของอุปกรณ์ต่าง ๆ และมีระบบการจัดการพลังงานทำให้ค่าใช้จ่ายลดลง
ในส่วนของคอนเน็กเตอร์สำหรับเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่าง ๆ ภายนอกนั้นถูกวางซ้อนเรียงกันเป็นแนวอย่างมีระเบียบและแข็งแรง
เมนบอร์ดแบบ ATX ถูกพัฒนาและออกแบบมาให้สนับสนุนกับการทำงานของซีพียูรุ่นใหม่ที่มีความเร็วสูงขึ้น และได้มีการกำหนดสีของคอนเน็กเตอร์ต่าง ๆ
ให้ตรงกับสีขั้วต่ออุปกรณ์ เพื่ออำนวนความสะดวกให้การติดตั้งให้มีความง่ายและป้องกันความผิดพลาดในการเสียบสายผิดด้วย



1.2 ส่วนประกอบที่สำคัญของเมนบอร์ด
เมนบอร์ดจะมีลักษณะดังรูป คือ มีช่องที่ใช้เสียบอุปกรณ์ต่าง ๆ ทีเ่รียกกว่า สล็อต (Slot) สำหรับการ์ดต่าง ๆ และส่วนของการเชื่อมต่อต่าง ๆ เรียกว่า
Connector หรือพอร์ตเชื่อมต่อ







ดังนั้น เราควรเลือกสเป็คเมนบอร์ดที่ประสานให้ซีพียูสามารถทำงานร่วมกับอุปกรณ์ต่าง ๆ ในเครื่องคอมพิวเตอร์ได้ และรองรับอุปกรณ์ที่สนับสนุนกับเทคโน
โลยีใหม่ ๆ ในอนาคตได้ด้วย โดยส่วนประกอบต่าง ๆ ที่สำคัญของเมนบอร์ด ซึ่งจะกล่าวถึงในบทนี้มีดังนี้

1.2.1 ชิปเซ็ต (Chipset)
ชิปเซ็ตเป็นหัวใจหลักของเมนบอร์ด ถูกติดตั้งมากับเมนบอร์ด ชิปเซ็ตจะเป็นตัวบอกให้ทราบว่าเมนบอรืดรุ่นนั้นสามารถรองรับกับซีพียู และอุปกรณ์อะไรได้
บ้าง อีกทั้งยังเป็นตัวกำหนดประสิทธิภาพของเครื่องพีซีอีกด้วย เช่น ความเร็วบัส การแสดงผลของการ์ดจอ เป็นต้น


ชิปเซ็ต North Bridge : ชิปเซ็ต North Bridge เป็นส่วนทีทำหน้าที่ควบคุมอุปกรณ์ที่ทำงานด้วย ความเร็วสูง ซึ่งตำแหน่งของอุปรกรณ์เหล่านี้จะ
อยู่รอบ ๆ ชิปเซ็ตตัวนี้นั่นเองได้แก่ ซีพียู, หน่วยความจำ และสล็อต PCI EXpress (หรือสล็อต AGP) สำหรับติดตั้งการ์ด
แสดงผล

ชิปเซ็ต South Bridge : ชิปเซ้ต South Bridge เป็นชิปที่มีขนาดเล็กกว่าชิปเซ็ต North Bridge อยู่ด้านล่างของเมนบอร์ด ทำหน้าที่ควบคุม
อุปกรณ์ที่มีความเร็วในการทำงานต่ำกว่า เช่น ฮาร์ดดิสก์, ฟล็อปปี้ดิสก์ไดรว์, คีย์บอร์ด, เมาส์, ชิปไบออส และช่องเชื่อม
ต่อต่าง ๆ (Connector Port) รวมทั้งสล็อตติดตั้งการ์ดต่าง ๆ ด้วย

ผู้ผลิตชิปเซ็ตรายสำคัญในปัจจุบันก็ ได้แก่ Intel ซึ่งผู้ผลิตชิปเซ็ตสำรหับเมนบอร์ดที่ทำงานร่วมกับซีพียูจากค่าย Intel เช่น Pentium 4, Intel Core 2
Duo เป็นต้นชิปเซ็ตของค่าย AMD เองที่ผลิตเพื่อใช้ร่วมกับซีพียู AMD นอกจากนั้นยังมีชิปเซ็ตจากค่าย nVIDIA (ที่มักรวมการทำงานที่รองรับการแสดงผลขึ้นสูง
ไว้ด้วย) ชิปเซ็ตจาค่าย VIA และ SIS ที่ผลิตขึ้นสำหรับทั้งเมนบอร์ดทีทำงานกับซีพียูของ Intel และ AMD ซึ่งมีประสิทธิภาพ และราคาที่แตกต่างกันไป

1.2.2 ซ็อกเก็ตสำหรับติดตั้งซีพียู
สิ่งสำคัญเมื่อเลือกซื้อเมนบอร์ดก็คือ ต้องเลือกซ็อกเก็ต (Socket) ติดตั้งซีพียูให้ตรงกับซีพียูที่เราเลือกไว้เพราะซีพียูแต่ละรุ่นจะมีอินเทอร์เฟสซ็อกเก็ตต่าง ๆ
กัน และเมนบอร์ดแต่ละตัวก็จะมีซ็อกเก็ตเพียงชนิดเดียว เท่านั้น ซ็อกเก็ตนั้นจะเป้นช่องติดตั้งรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งซีพียูในปัจจุบันจะใช้อินเทอร์เฟสแบบนี้เป็นส่วนใหญ่
สำหรับซ็อกเก็ตแต่ละแบบ จะสนับสนุนการติดตั้งซีพียูจากแต่ละค่าย แต่ละรุ่นแตกต่างกันไป เช่น ซีพียู บนเครื่องเดสก์ท็อปจากค่ายอินเทลส่วนใหญ่จะติด
ตั้งกับ Socket LGA775 ส่วนซีพียูของค่าย AMD รุ่นใหม่ ๆ จะใช้กับ Socket 939 หรือซ็อกเก็ตรุ่นใหม่อย่าง Socket AM2 เป็นต้น รายละเอียดของซ็อกเก็ตแต่ละ
แบบในการสนับสนุนซีพียูรุ่นต่าง ๆ แสดงดังตารางต่อไปนี้




1.2.3 สล็อตสำหรับติดตั้งแรม
ในการซื้อเครื่องพีซีนั้น โดยมากเราจะไม่ใช้แรมมากนักหากมีงบประมาณที่จำกัด โดยมักเริ่มที่แรมขนาด 256 MB ก่อนและจึงค่อยทยอยซื้อแรมเพิ่มในภาย
หลังได้ ซึ่งสล็อตสำหรับติดตั้งแรมบนเมนบอร์ดนั้น ส่วนใหญ่จะมีมาให้ทั้งหมด 3 ช่อง สำหรับแรมที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน มีอยู่ 4 ชนิดด้วยกัน คือ SDRAM (แทบไม่มี
ใช้แล้วบนเมนบอร์ดรุ่นใหม่ในปัจจุบัน), DDR, DDR2 และ RDRAM ซึ่งจะต้องติดตั้งลงบนช่องสล็อตต่าง ๆ กัน คือ บนช่องสล็อตแบบ DIMM, แบบ DDR
DIMM, แบบ DDR2 DIMM และแบบ DDR2 DIMM ตามลำดับ


1.2.4 สล็อตเสียบการ์ดต่าง ๆ
นอกจากซ็อกเก็ตสำหรับติดตั้งชิปซีพียู และสล็อตสำหรับติดตั้งการ์ดแรมแล้ว บนเมนบอร์ดยังมีสล็อตประเภทอื่น ๆ สำหรับติดตั้งการ์ดต่าง ๆ อีก เช่น การ์ด
แสดงผล (VGA Card), การ์ดเสียง (Sound Card) หรือการ์ดแลน (LAN Card) เป็นต้น ซึ่งสล็อตมาตรฐานที่มีอยู่บนเมนบอร์ด และการ์ดที่สามารถติดตั้งบน
สล็อตเหล่านี้ได้ มีดังนี้



สล็อต PCI บริษัทอินเทลได้นำเสนอสล็อต PCI (Peripheral Connection Interface) ที่กลายมาเป็นมาตรฐานในปัจจุบัน โดยเพิ่มความ
เร็วในการติดต่อระหว่างซีพียูกับอุปกรณ์ต่างๆ ให้สูงขึ้น สามารถยังใช้งานร่วมกับการ์ดที่เป็น 64 บิตได้ ในปัจจุบันมีสล็อตประเภท
นี้อยู่บนเมนบอร์ดอย่างน้อย 3-4 ช่อง สล็อตแบบ PCI นั้น มีความเร็วในการรับส่งข้อมูลอยู่ที่ 33 MHz หรือ 133 MB/s และการ์ด
เชื่อมต่อที่ใช้อินเทอร์เฟสแบบ PCI นั้นหาได้ง่ายและราคาไม่สูงนัก เช่น การ์ดเครือข่าย (LAN Card), การ์ดโมเด็ม หรือการ์ด
เสียง (Sound Card) เป็นต้น

สล็อต PCI Express มาตรฐานการเชื่อมต่อแบบ PCI เป็นรูปแบบการเชื่อมต่อที่มีมานาน การ์ดหลาย ๆ ชนิดถูกผลิตขึ้นสำหรับติดตั้งบนสล็อต PCI
เป็นหลัก เนื่องจากสล็อตประเภทนี้จะมีมากับเมนบอร์ดด้วยเสมอ แต่เนื่องจากการพัฒนาทางด้านอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ที่มีอย่างต่อ
เนื่อง การรับ/ส่งข้อมูลของอุปกรณ์อื่นๆ ที่สูงขึ้น เช่น ซีพียู, ฮาร์ดดิสก์ หรือการ์ดแสดงผล (ที่ติดตั้งบนสล็อต AGP) ทำให้อุปกรณ์
ที่ติดตั้งบนสล็อต PCI มีการรับ/ส่งข้อมูลที่ช้ากว่าส่วนอื่น ๆ มาตรฐาน PCI Express จึงถูกคิดค้นขึ้น (เรียกสั้น ๆ ว่า PCIx) จาก
เดิมที่การ์ดต่าง ๆ ซึ่งเชื่อมต่อกับสล็อต PCI จะรับ/ส่งข้อมูลได้ 133MB/s (ความกว้างบัส 32 บิต ใช้ความถี่สัญญาณนาฬิกาที่
33 MHz) ซึ่งในเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ต้องการรับ/ส่งหรือบริหารข้อมูลจำนวนมาก จะมีการพัฒนาสล็อต PCI ไปใช้ความกว้างบัสที่
64 บิต โดยจะได้ความเร็วในการรับ/ส่งข้อมูลที่ 528 MB/s แทน

PCI Express ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองการรับ/ส่งข้อมูลขนาดใหญ่ และนำมาใช้เป็นมาตรฐานการเชื่อมต่อของการ์ดแสดงผลในปัจจุบัน สล็อต PCI
Express จะมีด้วยกัน 2 แบบ คือ PCI x1 ที่สามารถรับ/ส่งข้อมูลได้ที่ความเร็วถึง 500 MB/s โดยจะเข้ามาแทนที่สล็อต PCI ปกติ และ PCI x16 สำหรับการ์ด
แสดงผลที่จะเข้ามาแทนที่สล็อต AGP ในปัจจุบัน โดยสามารถรับส่งข้อมูลได้ที่ความเร็ว 8 GB/s เลยทีเดียว


1.2.5 ช่องต่อ อุปกรณ์ IDE
อุปกรณ์ประเภทที่ใช้การเชื่อมต่อเข้ากับช่อง IDE (Integrated Drive Electronic) นั้นมีอยู่ 2 ชนิด คือ ฮาร์ดดิสก์และไดรว์ซีดี/ดีวีดี โดยขั้วต่อ IDE จะเป็น
แบบ Built-in ที่ถูกติดตั้งอยู่บนเมนบอร์ดจำนวน 2 ขั้วโดย 1 ขั้วต่อนั้นสามารถติดตั้งอุปกรณ์ IDE ได้ 2 ตัว ซึ่งหมายความว่าเราจะติดตั้งอุปกรณ์ IDE ได้สูงสุด 4
ตัว





มาตรฐาน Ultra ATA/66/100/133

ขณะนี้ฮาร์ดดิสก์ได้รับการพัฒนาให้ทำงานได้เร็วขึ้น คือ จากโหมดการทำงานแบบ Ultra ATA/33 และ Ultra ATA/66
ได้ถูกปรับปรุงเป็น Ultra ATA/100 และ Ultra ATA/133 ตามลำดับ โดยเพิ่มสายกราวนด์เพื่อลบสัญญาณรบกวนเป็น
สายแบบ 80 เส้น (สำหรับไดรว์ซีดีรอมนั้นจะยังคงใช้การทำงานในโหมด Ultra ATA/133 เท่านั้น)

มาตรฐาน Serial ATA ในปัจจุบันมีรูปแบบการเชื่อมต่อแบบใหม่ที่จะกลายมาเป็นมาตรฐานสำหรับฮาร์ดดิสก์ต่อไป เพื่อพัฒนาความเร็วในการ
รับ/ส่งข้อมูลให้สูงขึ้น คือ Serial ATA โดยหันมาใช้รูปแบบการรับ/ส่งข้อมูลแบบอนุกรม (Serial) แทนแบบขนาน
(Parallel) ที่ใช้อยู่เดิมบนมาตรฐาน IDE ทำให้สามารถรับ/ส่งข้อมูลด้วยความเร็วที่ 150 MB/s สายเชื่อมต่อของ
มาตรฐาน Serial ATA จะมีขนาดเล็กกว่าแบบ IDE มากทีเดียว ต่อเข้ากับช่องเชื่อมต่อ Serial ATA บนเมนบอร์ด ทำให้





1.2.6 ช่องต่อฟล็อปปี้ดิสก์ไดรว์
ฟล็อปปี้ดิสก์ (Floppy Disk) เป็นอุปกรณ์เก็บข้อมูลขนาดเล็ก สำหรับช่องต่อฟล็อปปี้ดิสก์ไดรว์บนเมนบอร์ดนั้น จะอยู่ใกล้ ๆ กับช่องต่อ IDE นั่นเอง โดยมี
ขนาดสั้นกว่า (34 ขา) สามารถใช้ต่อกับฟล็อปปี้ดิสก์ไดรว์ได้ 2 ตัว ใช้สายสัญญาณเชื่อมต่อระหว่างไดรว์กับช่องเชื่อมต่อบนเมนบอร์ดเช่นเดียวกับฮาร์ดดิสก์

1.2.7 พอร์ตเชื่อมต่ออุปกรณ์ภายนอก
พอร์ตเชื่อมต่อที่อยู่บริเวณด้านข้างของเมนบอร์ดนั้น จะใช้เชื่อมต่อเข้ากับอุปกรณ์ภายนอกต่าง ๆ เพื่อรับ/ส่งข้อมูลเข้ามาภายในเครื่อง ไม่ว่าจะเป็น
คีย์บอร์ด, เมาส์, จอแสดงผล, ลำโพง หรือเครื่องพิมพ์ ซึ่งพอร์ตเหล่านี้ เมื่อประกอบเครื่องเสร็จแล้ว จะโผล่ออกมาทางด้านหลังของเคสนั่นเอง ตามปกติในเมน-
บอร์ดจะมีพอร์ตต่าง ๆ สำหรับเชื่อมต่ออุปกรณ์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ ดังนี้


1.2.8 ชิปไบออส (BIOS)
ไบออส เป็นหน่วยควมจำขนาดเล็กสำหรับเก็บข้อมูลที่ใช้ควบคุมและสนับสนุนให้อุปกรณ์ต่าง ๆ ทำงานตามโปรแกรม ในขณะเปิดเครื่องไบออสจะตรวจ
สอบการทำงานของอุปกรณ์ต่าง ๆ และหากมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นจะทำการส่งสัญญาณแจ้งให้ทราบ (ทั้งทางข้อความ และเสียงเตือน) หากไม่พอความผิดพลาด
เครื่องก็จะสามารถเข้าสู่ Windows ได้ตามปกติ


ชิปไบออสที่ติดตั้งอยู่บนเมนบอร์ดในปัจจุบันจะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ แบบ
รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส (แบบ PLCC) ที่ขาสัญญาณอยู่รอบตัว และแบบรูปทรง
สี่เหลี่ยมผืนผ้า (แบบ DIP) แบบมีขาสัญญาณด้านข้าง